Απορώ και εξίσταμαι:Όσοι σχολίασαν στιγμιότυπα της εθνικής συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ, πού τα είδαν και πού τα άκουσαν τα «συνθήματα αποδοκιμασίας» του πρωθυπουργού από «μερίδα μελών της ΠΑΣΠ»;
Πού το είδαν το «ξέσπασμα της δυσφορίας»;
Πού το είδαν το «ιδιότυπο αντάρτικο»;
Εγώ άλλο συμπέρασμα έβγαλα βλέποντας (στην τηλεόραση) τους ΠΑΣΠίτες να διακόπτουν την ομιλία του αρχηγού τους φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της δημόσιας Παιδείας και τον κ. Παπανδρέου να συμφωνεί μαζί τους και να τούς απαντά:
«Ακριβώς»!
Και, παίρνοντας την σκυτάλη από την νεολαία του, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να συνεχίζει την... ανάγνωση της ομιλίας του κανονικότατα «ξεσπαθώνοντας» υπέρ του «σοσιαλιστικού» πανεπιστημίου!
Κανονικότατα!
Από το χαρτί που κρατούσε στα χέρια του!
Ομιλία του... κουτιού!
Όσες αντιρρήσεις κι αν έχει εκφράσει η ΠΑΣΠ (προ εορτής) για τον φρεσκοψηφισμένο νόμο της «συντρόφισσας» Άννας Διαμαντοπούλου, αδυνατεί να θολώσει τα νερά κατόπιν εορτής ακόμα και μπροστά στα μάτια των νηπίων.
Το «αντάρτικο» ήταν στημένο!
Κακόγουστα στημένο!
Αν μιλούσε ο κ. Βενιζέλος και απαντούσε με την ρητορική δεινότητά του στο «επαναστατικό» σύνθημα των ΠΑΣΠιτών, μπορεί να το «τρώγαμε» το παραμύθι.
Ο αρχηγός τους, όμως, δεν διαθέτει ρητορική ικανότητα.
Διαβάζει ό,τι τού έχουν γράψει στο χαρτί και είναι απορίας άξιον ακόμα και για τους «μουλαρωμένους» στην αθωότητα (ή σε κάτι άλλο).
Πώς μπορούν να συμπέσουν χρονικά οι αυθόρμητες αντιδράσεις του ακροατηρίου με το γραπτό κείμενο που διαβάζει ο «ομιλητής» ενώπιόν του;
Ή το ακροατήριο έχει διαβάσει την ομιλία, την έχει αποστηθίσει και κατάλληλα καθοδηγημένο φωνάζει το σύνθημα την στιγμή που πρέπει να το φωνάξει ή έχει διαβάσει την ομιλία μόνον αυτός που «ρίχνει» το σύνθημα στο πλήθος την στιγμή που πρέπει να το «ρίξει».
Και στις δύο περιπτώσεις το «παιχνίδι» είναι στημένο.
Και γιατί όλο αυτό το θέατρο;
Την απάντηση μού την έδωσε ένας απονήρευτος ταξιτζής:
Πού το είδαν το «ξέσπασμα της δυσφορίας»;
Πού το είδαν το «ιδιότυπο αντάρτικο»;
Εγώ άλλο συμπέρασμα έβγαλα βλέποντας (στην τηλεόραση) τους ΠΑΣΠίτες να διακόπτουν την ομιλία του αρχηγού τους φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της δημόσιας Παιδείας και τον κ. Παπανδρέου να συμφωνεί μαζί τους και να τούς απαντά:
«Ακριβώς»!
Και, παίρνοντας την σκυτάλη από την νεολαία του, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να συνεχίζει την... ανάγνωση της ομιλίας του κανονικότατα «ξεσπαθώνοντας» υπέρ του «σοσιαλιστικού» πανεπιστημίου!
Κανονικότατα!
Από το χαρτί που κρατούσε στα χέρια του!
Ομιλία του... κουτιού!
Όσες αντιρρήσεις κι αν έχει εκφράσει η ΠΑΣΠ (προ εορτής) για τον φρεσκοψηφισμένο νόμο της «συντρόφισσας» Άννας Διαμαντοπούλου, αδυνατεί να θολώσει τα νερά κατόπιν εορτής ακόμα και μπροστά στα μάτια των νηπίων.
Το «αντάρτικο» ήταν στημένο!
Κακόγουστα στημένο!
Αν μιλούσε ο κ. Βενιζέλος και απαντούσε με την ρητορική δεινότητά του στο «επαναστατικό» σύνθημα των ΠΑΣΠιτών, μπορεί να το «τρώγαμε» το παραμύθι.
Ο αρχηγός τους, όμως, δεν διαθέτει ρητορική ικανότητα.
Διαβάζει ό,τι τού έχουν γράψει στο χαρτί και είναι απορίας άξιον ακόμα και για τους «μουλαρωμένους» στην αθωότητα (ή σε κάτι άλλο).
Πώς μπορούν να συμπέσουν χρονικά οι αυθόρμητες αντιδράσεις του ακροατηρίου με το γραπτό κείμενο που διαβάζει ο «ομιλητής» ενώπιόν του;
Ή το ακροατήριο έχει διαβάσει την ομιλία, την έχει αποστηθίσει και κατάλληλα καθοδηγημένο φωνάζει το σύνθημα την στιγμή που πρέπει να το φωνάξει ή έχει διαβάσει την ομιλία μόνον αυτός που «ρίχνει» το σύνθημα στο πλήθος την στιγμή που πρέπει να το «ρίξει».
Και στις δύο περιπτώσεις το «παιχνίδι» είναι στημένο.
Και γιατί όλο αυτό το θέατρο;
Την απάντηση μού την έδωσε ένας απονήρευτος ταξιτζής:
«Καλά θα πάνε τα πράγματα. Δεν βλέπετε τι αντιδράσεις υπάρχουν μέσα στο ΠΑΣΟΚ; Δεν θα τον αφήσουν τον Παπανδρέου να τραβήξει άλλο το σκοινί. Ας καθίσουμε κι εμείς λίγο ήσυχοι, να δουλέψουμε και να βγάλουμε κανένα μεροκάματο».
Ντίνα Εξάρχου-Ελεύθερη Ζώνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου