Απάντηση στην Πολιτική παρέμβαση των τριών υπουργών του ΠΑΣΟΚ

Κυρία και κύριοι υπουργοί, ομολογουμένως η περιγραφή σας για τον καταστροφικό τρόπο με τον οποίο το πολιτικό σύστημα, στο οποίο ανήκετε, άσκησε την εξουσία τα τελευταία τριάντα χρόνια είναι σωστή και άκρως κατατοπιστική. Στη πραγματικότητα όμως περιγράφετε μεθόδους και καταστάσεις οι οποίες ήταν ήδη γνωστές στην Ελληνική κοινωνία. Άρα η επιστολή σας κατά το ένα σκέλος θα μπορούσε να εκληφθεί σαν μία έγγραφη ομολογία του καταστροφικού ρόλου του πολιτικού συστήματος στο οποίο είστε συμμέτοχοι και προφανώς μια δήλωση μεταμέλειας.

Θα πρέπει όμως να αναγνωρίσετε ότι και εσείς πολύ προσφάτως μας αποκαλύψατε ότι οι όποιες διεκδικήσεις καλύπτονταν από ανεξέλεγκτο δανεισμό. Όταν ο τότε πρωθυπουργός της χώρας, κ. Σημίτης, ομιλούσε για την ισχυρή Ελλάδα με την ισχυρή οικονομία δεν είδαμε τουλάχιστον κάποια προειδοποίηση από μέρους σας, όταν μάλιστα οι δύο από εσάς κατείχατε και υπουργικές θέσεις στην εν λόγω κυβέρνηση. Ούτε βέβαια διαβάσαμε κάποιο κείμενό σας όταν η Ελλάδα του «ανεξέλεγκτου δανεισμού» αναλάμβανε τη διοργάνωση ολυμπιακών αγώνων. Ούτε εκφράσατε τον προβληματισμό σας σε δηλώσεις χρηματιστηριακής και οικονομικής ευφορίας που βομβάρδιζαν το λαό διάφοροι παπαγάλοι με το μανδύα του τραπεζίτη, του οικονομικού παράγοντα, αλλά και του κυβερνητικού στελέχους.

Όλα αυτά όμως ανήκουν παρελθόν και σήμερα όλοι μαζί θα πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με το μέλλον της χώρας αλλά και των πολιτών της. Βέβαια στο κείμενό σας δεν διευκρινίσατε αν θεωρείτε ότι οι πολίτες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της χώρας. Με δεδομένο ότι πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησής σας δήλωσε: “το ότι πτωχεύουν οι Έλληνες δεν είναι ταυτόσημο με την πτώχευση της χώρας” νομίζουμε ότι η διευκρίνιση, τι εννοείτε με τη λέξη «χώρα»; θα ήταν απαραίτητη.

Αφού λοιπόν δεν έχουμε ξεκαθαρίσει απόλυτα τι και ποιους προσπαθούμε να διασώσουμε, ας δούμε τουλάχιστον ποιοι θα συμμετάσχουν στη προσπάθεια της διάσωσης. Αν καταλάβαμε καλά από το κείμενό σας, συμμέτοχοι στην προσπάθεια πρέπει να είναι ο Ελληνικός λαός και το κομμάτι του πολιτικού κόσμου, που δείχνοντας πραγματική μεταμέλεια, έχει απαρνηθεί μεθόδους και επιλογές του παρελθόντος. Άλλωστε η πραγματική μεταμέλεια προκαλεί άφεση αμαρτιών ακόμα και πέρα από το ανθρώπινο επίπεδο. Όμως μόνο η πραγματική, η αληθινή.

Νομίζουμε ότι το κεντρικό σημείο στο κείμενο σας είναι ότι δυναμικές μειοψηφίες εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών και προκάλεσαν την ωμή επιβολή του κορπορατισμού, όπως  χαρακτηριστικά αναφέρετε. Αλλά πώς είναι δυνατόν οι μειοψηφίες να επιβάλλονται στην πλειοψηφίες αν οι δημοκρατικοί θεσμοί και διαδικασίες λειτουργούν σωστά; Άρα ορθά αναφέρετε ότι «Για δεκαετίες, μια σειρά αποφάσεων, επιλογών, κατευθύνσεων, προτεραιοτήτων και ιεραρχήσεων δεν υπήρξαν προϊόν δημοκρατικής σύνθεσης στην υπηρεσία του συλλογικού συμφέροντος».

Αυτό λοιπόν αποδεικνύει και αναδεικνύει πως το μεγαλύτερο έλλειμμα στη χώρα δεν είναι το οικονομικό, αλλά το έλλειμμα δημοκρατικών θεσμών απόρροια των οποίων είναι το οικονομικό έλλειμμα.

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται,  αφού το παραδεχόμαστε όλοι, ότι το οικονομικό πρόβλημα είναι απόρροια βαθύτερων προβλημάτων, πώς είναι δυνατόν να λυθεί αν δεν εκλείψουν οι γενεσιουργές αιτίες που το δημιούργησαν και το συντηρούν;

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κείμενό σας ενώ αναφέρετε επτά φορές τη λέξη «Δημοκρατία» δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη πρόταση πάνω σε θεσμικές αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν.  Παρατηρήσαμε ότι ακόμα και στους προσωπικούς σας ιστοχώρους δεν επιτρέπετε των δημόσιο διάλογο με τους πολίτες. Μάλιστα όχι μόνο για το συγκεκριμένο κείμενο αλλά για το σύνολο των απόψεων που εκφράζετε μέσα από αυτούς.

Νομίζουμε λοιπόν ότι αφού συνάξατε ένα κείμενο και θελήσατε με τον τρόπο αυτό πιθανώς να ανοίξετε ένα διάλογο με τους πολίτες, θα πρέπει να τοποθετηθείτε και στα παρακάτω ερωτήματα:

• Πόσο  δημοκρατικό είναι, να μην δίνετε καν τη δυνατότητα διαλόγου και δημόσια ανταλλαγή απόψεων με τους πολίτες που εκπροσωπείτε;
• Πόσο δημοκρατικό είναι, να έχει φωνή και άποψη μόνο ο εκπρόσωπος και ποτέ ο εκπροσωπούμενος, μόνο ο εντολοδόχος και ποτέ ο εντολέας; Θεωρείτε την αρχή της Ισηγορίας (Ισος χρόνος εκφρασης σε όλους για τα δημόσια πράγματα) μή δημοκρατική;
• Πόσο δημοκρατικό είναι, οι πολίτες, κάθε τέσσερα χρόνια να δίνουν μία λευκή επιταγή σε κάποιο κόμμα να κυβερνήσει, χωρίς καν να υπάρχει από την πλευρά του κόμματος καμία συγκεκριμένη δέσμευση και από την πλευρά των πολιτών καμία θεσμοθετημένη δυνατότητα παρέμβασης ή ελέγχου;
• Πόσο δημοκρατικό είναι, ο εντολέας να μην έχει κανένα δικαίωμα και για κανένα λόγο, να ανακαλέσει, αλλά ούτε καν να ελέγξει τον εκπρόσωπό του; Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στη περίπτωση δικαστικής αντίληψης (ανήλικος ή  πνευματικά ασθενής) ο εκπροσωπούμενος  δεν έχει δικαίωμα, ελέγξει ή να ανακαλέσει ενέργειες του εκπροσώπου του. Αυτό όμως συμβαίνει στο πολιτικό μας σύστημα και αποδεικνύει το πώς αντιμετωπίζονται οι πολίτες στη “δημοκρατία” μας.
• Πόσο δημοκρατικό είναι, η μόνη νόμιμη δυνατότητα που έχει ο “κυρίαρχος” λαός, να είναι να κάνει υπομονή;
• Πόσο δημοκρατικό είναι, ακόμα και στον ακριβοπληρωμένο (από τους πολίτες) ιστοχώρο της βουλής, να μην υπάρχει πουθενά καμία δυνατότητα επώνυμης καταγραφής ερωτήσεων / απόψεων / προτάσεων πολιτών σε κόμματα ή μεμονωμένους βουλευτές;
• Πόσο δημοκρατικό είναι,  η κομματική πειθαρχία να υπερισχύει της ανεξαρτησίας του βουλευτή που του παρέχει η λαϊκή εντολή;
• Πόσο δημοκρατικό είναι,  ο εντολοδότης λαός – όταν έχει εμφανώς αντίθετη άποψη με όσα υπερψηφίζει η βουλή – να αντιμετωπίζεται από το πολιτικό σύστημα ως ανεύθυνος, απαίδευτος και μωρός;
• Πόσο δημοκρατικό είναι,  οι εντολοδόχοι να θεωρούν ότι μόνο αυτοί είναι έξυπνοι, υπεύθυνοι, σοβαροί και πατριώτες και να αναλαμβάνουν μόνοι τους το ρόλο του κηδεμόνα από το ρόλο του εκπροσώπου που τους ανατέθηκε;
• Θεωρείτε οτι είναι δημοκρατικό να απαγορεύεται από το Ελληνικό Σύνταγμα (Αρθρο 73 πργ 1)  η πρόταση νόμων από τους πολίτες και η ακύρωση ψηφισθέντων νόμων της Βουλής  μέσω δημοψηφισμάτων, που ουσιαστικά ακυρώνει την έννοια της Ισοκρατίας (Ισο βάρος ψήφου του κάθε πολίτη στη νομοθετική λειτουργία της πολιτείας);
• Πόσο δημοκρατικό είναι,  ο λαός να μην δικαιούται να μάθει ποιοί τον χρέωσαν, γιατί τον χρέωσαν, με ποιες διαδικασίες τον χρέωσαν και σε ποιούς τον χρέωσαν;
• Πώς είναι δυνατόν να αναφέρετε στο κείμενο σας για πλειοψηφία χωρίς να υπάρχει ψηφοφορία; Αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο: «Η πλειοψηφία των πολιτών στήριξε με ένταση τις αλλαγές που έγιναν και δεν παρασύρθηκε από τους δημαγωγούς».
• Πώς είναι δυνατόν να αναφέρεστε σε «περιφρόνηση κάθε έννοιας Δικαιοσύνης» τη στιγμή που η έννοια της Ισονομίας (Ίση μεταχείριση των πολιτών προ των νόμων) καταστρατηγείται πρώτα από το πολιτικό σύστημα, με το νόμο περί ευθύνης υπουργών;

Κυρία και κύριοι υπουργοί,, είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την ολοκληρωμένη φάση της Αθηναϊκής δημοκρατίας, επί Περικλέους, όλοι οι νόμοι αρχίζουν με τη φράση “έδοξε τη βουλή καί τω δήμω” Κι αυτό σημαίνει ότι το κείμενο που ακολουθεί δεν προέρχεται από κάποια “επιστημονική” ανάλυση, ούτε είναι έργο ειδικών “τεχνοκρατών”. Αποφασίστηκε γιατί έτσι φάνηκε σωστό, “έδοξε”, στο δήμο.

Όλες οι αποφάσεις παίρνονταν από τον δήμο. Ακόμη και οι πιο σημαντικές, όπως η υιοθέτηση της ιδέας του Θεμιστοκλή για την κατασκευή του στόλου που οδήγησε στη νίκη της Σαλαμίνας – αυτές που, όπως λέει χαρακτηριστικά ο Κορνήλιος Καστοριάδης, “εμείς σήμερα, εν τη βλακεία μας, αναθέτουμε σε ειδικούς, στην κρίση των οποίων και μόνο επαφιόμαστε”. Στη δημοκρατία, όλες οι καίριες αποφάσεις παίρνονται από τους πολλούς. Οι ειδικοί συμβουλεύουν, προτείνουν και εκτελούν.

Δυστυχώς όμως η Δημοκρατία μας δεν προστατεύθηκε από την ίδια τη φύση του ανθρώπου η οποία ρέπει στην υπερβολή και την αυθαιρεσία, αλλά ούτε καν από ανάξια ή ακόμα και ιδιοτελή πρόσωπα.

Ευχαριστούμε για την τιμή που μας κάνατε να διαβάσετε τα ερωτήματα και τις απόψεις μας. Θα περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την απάντησή σας.

Φίλοι του Ολυμπία - olympia.gr