Ο υποψήφιος

Σε λίγες μέρες, όλοι και όλες, θα κληθούμε να αποφασίσουμε για τις ζωές μας, όχι απλά για τα αμέσως επόμενα πέντε χρόνια, αλλά για το πώς αυτές οι ζωές, κι όσες ακολουθούν μετά από αυτές, θα έπρεπε να είναι.
Εάν τα μοναδικά κριτήρια στην επιλογή της ψήφου μας, αποτελέσουν τα «είναι συγγενής», «είναι φίλος», και όλα τα συναφή, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να διαιωνίζουμε την ίδια ακριβώς συνήθεια, που μας έφερε σήμερα στην κατάσταση που βρισκόμαστε. Ο φίλος, ο συγγενής, ο γνωστός του γνωστού, ο συγχωριανός, χωρίς κανένα άλλο κριτήριο επιλογής, είναι απλά … η λάθος επιλογή.
Ναι, είναι δύσκολο να πει κανείς «όχι» σε όλους τους παραπάνω. Ναι, είναι δύσκολο να παλεύει κανείς με τη συνείδησή του, προσπαθώντας να συμβιβάσει μέσα του το «πρέπει» με το «θέλω». Είναι όμως απείρως δυσκολότερο να παραμείνει άνεργος, άστεγος, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς πατρίδα.
Αυτή τη φορά λοιπόν, αφήστε το νου, και όχι την καρδιά, ν’ αποφασίσει για την ψήφος σας.

Γιατί, όταν το μέλλον είναι αβέβαιο, η ευθύνη της ορθής ψήφου, γίνεται επιτακτικό καθήκον.