Διπλοθεσίτης Διευθυντής του Ραγκούση!

Από το "Στοχασμός-Πολιτική"
  

Η καταπολέμηση της “λειψυδρίας” στελεχών του ΠΑΣΟΚ, καταπολεμείται με διπλοθεσία!

Της Μαριάνας Τσήπα

  

Ο νόμος, δηλαδή ότι ψηφίζουν 151 βουλευτές, ή ότι δεν έχουν διορθώσει στις αδυναμίες διοικητικής ρύθμισης, το τοποθετεί στα «νομότυπα». Όπως μας έλεγε το πάλαι ποτέ ο κύριος Βουλγαράκης…

Μέσα στην κρίση, όταν κόβονται μισθοί και συντάξεις, φουντώνει η ανεργία και η εγκληματικότητα, κάποιοι καλά περνούν.

Ο Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Ραγκούση, μπορεί να έχει παράλληλη ανάθεση καθηκόντων και να αμείβεται κατά 50% επιπλέον της κύριας θέσης του!

Αλήθεια ποιόν κοροϊδεύετε πορφυρογέννητα λιγούρια;

Είναι δυνατόν ο Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Συντονιστή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, του Αντ’ Αυτού, να εργάζεται ΚΑΙ στην οργανική του θέση, ως Προϊστάμενος του Τμήματος Οικονομικών Μεταβολών του Υπουργείου;

Είναι!

Γιατί η...
 κυβέρνηση έχει ανάγκες. Ο κ. Ραγκούσης χρειάζεται πλήρη στήριξη για να συντονίζει τη σοσιαλιστική αλλαγή της Ελλάδας και να οικοδομεί την Ελλάδα του μέλλοντος!

Αιδώς Αργείοι!

Θέλουν Πανθρησκεία και ανατρέπουν τους πάντες στη Μεσόγειο!

Επιδιώκουν να επιτύχουν την παγκόσμια διακυβέρνηση, μέσω συνεχών «ομογενοποιήσεων» σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και μέσω της πανθρησκείας, με τη δημιουργία τη Μεσογειακής Ένωσης (στα πρότυπα της ΕΕ) και πρωτεύουσά της, την Ιερουσαλήμ!
Το ντόμινο των εξεγέρσεων που εξαπλώνεται (φαινομενικά ανεξέλεγκτο) στη γεωπολιτική μας γειτονιά, δεν είναι τόσο αθώο ή αυθόρμητο, όσο αρχικά φαίνεται με την πρώτη ματιά. Όσο κι αν το αρνούνται κάποιοι, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τις υποκινούμενες «πορτοκαλί» επαναστάσεις, που πριν από καιρό άλλαξαν το γεωπολιτικό χάρτη στον Καύκασο.
Αλλά εδώ, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά, ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, με ό,τι πιο ευαίσθητο για τον άνθρωπο: τη θρησκεία, τη μεταφυσική του αγωνία, την ίδια του την υπόσταση. Κι εδώ, μπαίνει η πανθρησκεία, η ένωση όλων των μονοθεϊστικών θρησκειών, σε μία. Χριστιανισμός, Ισλάμ, Ιουδαϊσμός…
Με πρωτεύουσα, ή αν θέλετε, επίκεντρο, την Ιερουσαλήμ! Μια εξέλιξη, που κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα σημάνει την παγκόσμια θρησκευτική ειρήνη!
Θέλουν τον (οικονομικό) έλεγχο… Κάποιοι επέλεξαν την ευαίσθητη Μέση Ανατολή και τα μουσουλμανικά κράτη της Βόρειας Αφρικής, για το νέο γεωπολιτικό παίγνιο, που θα βοηθήσει τους κερδοσκόπους να ανοίξουν τις αγορές τους, να επιτύχουν το μεγαλύτερο δυνατό πληθυσμιακό έλεγχο, το μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο των αγορών και κυρίως, των ενεργειακών πηγών.
Φυσικά, κάποια παιχνίδια δεν βγαίνουν αμέσως. Η απόπειρα αποσταθεροποίησης του Ιράν, χώρας με δημοκρατικές δομές και λειτουργία, όπου οι θρησκευτικές μειονότητες απολαμβάνουν ελευθερίας και προστασίας, αποτυγχάνει για άλλη μια φορά. Ο κόσμος εκεί είναι ευχαριστημένος και δεν έχει καμία διάθεση να ακολουθήσει τα κελεύσματα των ανθρώπων που κινούν τα νήματα των παγκόσμιων εξελίξεων, από το παρασκήνιο.
Προβλήματα στην εφαρμογή… Την ίδια ώρα στη Λιβύη, ο Καντάφι βλέποντας ότι χάνει τα πάντα, «δίνει τα ρέστα του», στη λογική του «εγώ ή αυτοί» και δεν διστάζει να χύσει πολύ, πάρα πολύ αίμα, ώστε να κερδίσει χρόνο και να πατάξει την εξέγερση, τη νίκη της οποίας όμως δύσκολα θα αποτρέψει. Εδώ, αποκαλύπτεται και ο ρόλος της Δύσης.
Η Σοσιαλιστική Διεθνής, ένα εξουσιαστικό κλαμπ συνάθροισης κατ’ επίφαση σοσιαλιστών, φυλλοροεί, καθώς οι διεφθαρμένοι τύραννοι που συμμετέχουν σε αυτό ανατρέπονται κατόπιν λαϊκών και μαζικών εξεγέρσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κακή εικόνα (η οποία πλήττει και τον Έλληνα πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Διεθνούς, Γιώργο Παπανδρέου).
Ήδη, υπάρχουν φόβοι και για εξεγέρσεις αλλού, καθώς με τις εξεγέρσεις να μαίνονται στο Μπαχρέιν, στην Αλγερία και στην Υεμένη, το Ιράκ σε καθεστώς μόνιμης έντασης (μεταξύ σουνιτών και σιιτών) και τις συγκρούσεις στο Αφγανιστάν να βρίσκονται σε εξέλιξη, υπάρχουν φοβίες για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ιορδανία και στη Συρία.
Ο μεγάλος φόβος όμως της Δύσης, την ώρα μάλιστα που λόγω των γεγονότων η τιμή του πετρελαίου εκτινάσσεται, είναι η Σαουδική Αραβία, η οποία έσπευσε να στηρίξει τη μοναρχία του Μπαχρέιν, ανησυχώντας την ίδια ώρα για τα νώτα της: στο δυτικό τμήμα της μεγάλης αυτής χώρας, κατοικούν ανήσυχοι σιίτες, που δεν βλέπουν με καλό μάτι τη σουνιτική μοναρχία. Τα ίδια και στο Μπαχρέιν, όπου η σουνιτική δυναστεία έχει να κάνει με σιίτες στην πλειοψηφία τους κατοίκους.
Κάποιοι όμως στο μεταξύ, μας δουλεύουν «ψιλό γαζί».
Ο Μανουέλ Μπαρόζο, Πρόεδρος της άνευ δημοκρατικής νομιμοποίησης Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποτιμώντας τη νοημοσύνη όλων, είπε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμένει θεατής των εξελίξεων (λες και δεν μετέχει!) και πρόσθεσε πως αυτή είναι μια ιστορική στιγμή και «πρέπει να είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας». Φυσικά, το επιθυμούν άλλωστε οι «πάτρωνές» του, οι σιωνιστές κερδοσκόποι!
Το σχέδιο Που το πάνε: θέλουν να εγκαταστήσουν νέες ελεγχόμενες κυβερνήσεις, από τη Συρία ως και το Μαρόκο, σε μια Μεσογειακή Ένωση, που θα μπορέσει να στεγάσει όλους αυτούς, στο μαλακό υπογάστριο της ΕΕ, που δεν μπορούν για ευνόητους λόγους, να ενταχθούν στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
Στην Μεσογειακή Ένωση, θα ενταχθούν όλοι οι ασιατικοί & αφρικανικοί λαοί της λεκάνης της Μεσογείου. Μιλάμε για την πρώτη φάση της ομογενοποίησης… Θυμηθείτε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται: η Ελλάδα μπήκε στην ΕΕ, λίγα μόλις χρόνια μετά την «αποκατάσταση» της Δημοκρατίας, με προσδοκίες που σε λίγα χρόνια θα κρίνουμε αν επιβεβαιώθηκαν.
Στην Ευρώπη, η ομογενοποίηση έχει προχωρήσει πολύ.  Θυμηθείτε εδώ τη δήλωση της Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελας Μέρκελ, για «παγκόσμια οικονομική πολιτική», την άνοιξη του 2010. Η ένωση των μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών, θα βοηθούσε πάρα πολύ τα σχέδιά τους… Οικουμενισμός, αίρεση!
Κάποιοι βιάζονται, θέλουν να δουν το σχέδιο να ολοκληρώνεται μέσα σε ένα χρόνο, το αργότερο μέχρι το καλοκαίρι του 2012. Ήδη, αξιωματούχοι του αμερικανικού Πενταγώνου κόβουν βόλτες στα εξεγερμένα κράτη, συνομιλώντας με άτομα που θα παίξουν ρόλο στη διάδοχη κατάσταση.

Μόλις ηρεμήσουν λοιπόν τα πράγματα και εμπεδωθούν και πάλι η ασφάλεια και η σταθερότητα, θα ακολουθήσει σύνοδος στην ιερή πόλη των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, την Ιερουσαλήμ, που θα ορισθεί και έδρα της Μεσογειακής Ένωσης. Τώρα, το ότι αυτό αποτελεί και αίτημα του Ισραήλ στα διεθνή κέντρα εξουσίας, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση…
Η σιωπή του Ισραήλ ενώπιον κατακλυσμικών εξελίξεων, ερμηνεύεται από πολλούς με λανθασμένο τρόπο. Στο Ισραήλ, επιχαίρουν.
Εκεί λοιπόν, στην Ιερουσαλήμ, θα ανεγερθεί ο ναός λατρείας του ενός «αποδεκτού» Θεού, ο τρίτος ναός του Σολομώντος, που ουσιαστικά θα επισφραγίσει τη θρησκευτική ειρήνη.
Κάτι που θα συνεισφέρει στο απρόσκοπτο των εμπορικών συναλλαγών… Θα πρόκειται πάντως, λένε οι Εβραίοι, για τον εντυπωσιακότερο τόπο λατρείας, την έδρα της πανίσχυρης πανθρησκείας, μιας μεγάλης απάτης με στόχο τον έλεγχο των συνειδήσεων. Όμως, είδαμε τα συμπτώματα και δεν αντιδράσαμε. Παραθέτουμε μερικά στοιχεία, που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε τι εννοούμε.
Επίσκεψη-ντροπή, βήμα για την πανθρησκεία

Όσοι ομογενείς έψαχναν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009 στη Νέα Υόρκη, όπου βρισκόταν για επίσημη επίσκεψη, ματαιοπονούσαν. Αν και ήταν εθνική εορτή, ο αρχιερέας, είχε κάτι «καλύτερο» να κάνει…
Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης, βρισκόταν στη μεγαλύτερη συναγωγή της Νέας Υόρκης, την περίφημη Park East Synagogue, ενώ την ίδια ώρα, κύκλοι του Φαναρίου ζητούσαν από τους δημοσιογράφους να μη μεταδώσουν την είδηση, κάτι που δυστυχώς έγινε δεκτό.
Η «επίσκεψη» έγινε κατά παράβαση των ιερών κανόνων της Εκκλησίας μας, που απαγορεύουν ΡΗΤΑ σε χριστιανούς να εισέρχονται στους χώρους λατρείας των Ιουδαίων. Υπάρχει μάλιστα και ο 65ος κανών, που προβλέπει τον αποσχηματισμό των ιερέων που εισέρχονται σε συναγωγές… Ο κκ Βαρθολομαίος, στην 15λεπτη ομιλία του, είπε απίθανα πράγματα:
«Όπως και ο διάδοχος του Αγίου Πέτρου, ο αδελφός μας, η αγιότητά του ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος ήταν εδώ πέρυσι, έτσι και εμείς, σαν διάδοχοι του γήινου αδελφού του αγίου Πέτρου, του πρώτου που καλέστηκε απόστολος, του Αγίου Αντρέα, εμπνευσμένοι από την διακαή πεποίθηση πως το πιο επείγον έργο που στέκεται μπροστά σε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες είναι η παγκόσμια συνεργασία μας για την προώθηση μεγαλύτερης ανεκτικότητας και κατανόησης ανάμεσα στους ανθρώπους, τις φυλές και τις θρησκείες του πλανήτη μας…

Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μας πως ένας διαθρησκευτικός διάλογος είναι ευθύνη και υποχρέωση όλων των θρησκευτικών ηγετών της εποχής μας. Διότι δεν έχουμε μόνο κοινά σημεία που μας ενώνουν, όπως οι ιερές γραφές που λατρεύουμε, οι Πατριάρχες και οι Προφήτες που τιμούμε, αλλά έχουμε και κοινά θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στον κόσμο…
Είμαστε ενωμένοι με τον Ραβίνο Σνάιερ και συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με το Ίδρυμα ‘Έκκληση στη Συνείδηση’ για να ενθαρρύνουμε την μεγαλύτερη κατανόηση και ανεκτικότητα ανάμεσα στις θρησκείες… όταν είναι απαραίτητο να λέμε την αλήθεια με αγάπη και να ανακοινώνουμε, όπως έγινε πρώτα  στην Βέρνη της Ελβετίας και επαναβεβαιώθηκε στην Ιστανμπούλ, ένα έγκλημα που γίνεται στο όνομα της θρησκείας είναι έγκλημα κατά της θρησκείας. Το χρωστάμε, σαν Εβραίοι και Χριστιανοί, στην κοινή κληρονομιά μας, να μιμηθούμε τον προπάτορα μας Αβραάμ… Ας πιαστούμε από τα χέρια όχι μόνο για να προσευχηθούμε, αλλά και σε ένδειξη αλληλεγγύης».
Όσο για την Κωνσταντινούπολη, αυτή στην ομιλία του ήταν πάντα «Ιστανμπούλ». Σημειώνουμε εδώ και τη δήλωση του Κωνσταντινουπόλεως σε άλλη χρονική στιγμή, ότι προσευχόμαστε στον ίδιο Θεό με τους μουσουλμάνους…
«Ταπεινή μας άποψη είναι ότι, λαμβανομένης υπ' όψιν της φθοροποιού δράσεως των απανταχού Εβραίων και των διαφόρων εβραϊκών οργανώσεων, όπως π.χ. είναι ο Τεκτονισμός, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έπρεπε να πραγματοποιήσει την επίσκεψη αυτή», έγραψε ο Αιγιαλείας & Καλαβρύτων Αμβρόσιος, στις 13 Νοεμβρίου 2009.
Τι έλεγε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, προκειμένου να προστατεύσει τους χριστιανούς της Αντιόχειας, οι οποίοι πίστευαν ότι οι ιουδαίοι λάτρευαν τον ίδιο Θεό και σύχναζαν στις συναγωγές;
Για να δούμε: «πολλοί των μεθ’ ημών τεταγμένων, και τα ημέτερα λεγόντων φρονείν, οι μεν επί την θέαν απαντώσι των ιουδαϊκών εορτών, οι δε και συνεορτάζουσι και των νηστειών κοινωνούσι και τούτο το πονηρόν έθος βούλομαι της Εκκλησίας απελάσαι νυν… Αλλά μη γένοιτο τούτο ειπείν! Ουδείς Ιουδαίος προσκυνεί τον Θεόν».

πηγή...Ελευθερη σκεψη.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 300 ΕΤΩΝ...

Ο Αριστοτέλης είχε πει χιλιάδες χρόνια πριν, ότι θα ήταν καταστροφικό αν κάποτε το ίδιο το χρήμα μετατρέπονταν σε εμπόρευμα....


Η κατασκευή του χρήματος είναι μια πάρα πολύ φθηνή εργασία, αφού για να εκδόσουμε ένα χαρτονόμισμα των 500 ευρώ, αρκεί μόνο λίγο χαρτί, λίγο μελάνι (αξίας μερικών δεκάρων) και ο κατάλληλος εξοπλισμός (το κόστος του οποίου για οποιαδήποτε χώρα είναι μηδαμινό). Ενώ λοιπόν όλες οι εμπορικές, κατασκευαστικές και λοιπές επιχειρήσεις δουλεύουν με περιθώρια κέρδους της τάξης του 3~10%, μια επιχείρηση κατασκευής χρήματος θα είχε διαστημικά περιθώρια κέρδους. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα ο έμπορος του χρήματος να αποκτήσει τεράστια οικονομική δύναμη και μοιραία κάποια στιγμή να επικρατήσει οικονομικά πάνω σε όλους τους τομείς της αγοράς.

Προφανώς αυτοί που συνέταξαν το πρώτο σύνταγμα των Η.Π.Α. είχαν αντιληφθεί τα λόγια του, και για το λόγο αυτό το πρώτο άρθρο του συντάγματος των Η.Π.Α. γράφει με μαγάλα γράμματα:
"Το κονγκρέσο θα έχει την εξουσία να εκδίδει νόμισμα και να καθορίζει την αξία του".
Δηλαδή ότι το κράτος θα εκδίδει και θα διαθέτει το απαραίτητο χρήμα για τη λειτουργία της οικονομίας.


Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ.

Το παραπάνω άρθρο του συντάγματος σήμερα στις Η.Π.Α. δεν τηρείται. Η FED, η ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, είναι ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΛΥΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ. Αυτό έχει σαν συνέπεια ο Αμερικανικός λαός να έχει χάσει πια από τα χέρια του τη δυνατότητα έκδοσης χρήματος.

Αντί αυτού, το Αμερικανικό κράτος εκδίδει ομόλογα, τα δίνει ως εγγύηση σε έναν ΙΔΙΩΤΗ, και ο ιδιώτης ΔΑΝΕΙΖΕΙ τα χρήματα στον Αμερικανικό λαό με ΤΟΚΟ.

Οι αργυραμοιβοί φροντιζουν κάθε φορά να δανείζουν σε κάθε κράτος τόσα χρήματα, ώστε να μην μπορεί να αποπληρώσει το χρέος. Σήμερα η Αμερική χρωστάει δεκάδες τρις δολλάρια, και πληρώνει κάθε χρόνο πάρα πολλά δισσεκατομύρια, σε ΙΔΙΩΤΕΣ, απλώς και μόνο επειδή χρησιμοποίησαν τον εκτυπωτή τους για να εκδόσουν χρήματα αντί να αγοράσουν δικό τους εκτυπωτή.

ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Δυστυχώς όπως έχουμε πει, εδώ και πολλά χρόνια, οι κεντρικές τράπεζες των χωρών (που έχουν τη δυνατότητα να εκδίδουν χαρτονομίσματα) είναι ιδιωτικές εταιρίες. Το ίδιο ισχύει εδώ και χρόνια για χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μ. Βρετανία, η Γερμανία, η Ελλάδα....

Ειδικά στην ευρωπαϊκή ένωση, για να μην ξυπνήσει ξαφνικά καμιά χώρα και ζητάει να εκδόσει δικό της νόμισμα σε δική της ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα, φρόντισαν και έφτιαξαν το ευρώ, μας έβαλαν μέσα στη "ζώνη του ισχυρού ευρώ" και πλέον καμία χώρα μέλος δεν μπορεί να ξεφύγει από τη φρικτή αυτή παγίδα, αφού οι χώρες μέλη της Ε.Ε. συμφώνησαν να παραχωρήσουν την άδεια έκδοσης χρημάτων στην Ε.Κ.Τ. (Ευρωπαίκή κεντρική τράπεζα).

Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ σύμφωνα με το καταστατικό της αποτελείται από τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών των χωρών μελών. Αυτό δημιουργεί υποψίες υπαρξης μιας συμμορίας (που λέγεται ΕΚΤ) που έχει τοποθετήσει από ένα μέλος της σε κάθε χώρα μέλος και με τον τρόπο αυτόν χειραγωγεί τη διακίνηση χρήματος σε ολόκληρη την ευρώπη.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΓΥΡΑΜΟΙΒΟΙ;


Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, ή παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ μικρό αριθμό ισχυρών ανθρώπων. Η δυναστεία Rothschild, η δυναστεία Schiff, η δυναστεία Warburg και η δυναστεία Rockefeller είναι μερικοί απο τους αργυραμοιβούς. Τη συμμορία συμπληρώνουν άνθρωποι όπως ο Σόρος, ο Κίσινγκερ και άλλοι.


Γύρω από τον σκληρό αυτό πυρήνα υπάρχουν οι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί όπως η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo που ο καθεστωτικός τύπος αναφέρει ως «κερδοσκόπους» ή «αγορές».

Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι κατα κάποιο τρόπο οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικές εταιρίες που ελέγχονται από το τραπεζικό καρτέλ και αποστολή τους είναι ο συντονισμός των επιθέσεων που οδηγούν στη χρεοκοπία και τη φτώχεια τα έθνη.

ΠΩΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ .

Πρόκειται για ένα πολύ απλό κόλπο. Τόσο απλό που ο ανθρώπινος νους το απορρίπτει σαν απίθανο και αναζητά κάτι πιο πολύπλοκο στη θέση του. Εχει ως εξής:

Μέσω της κεντρικής τράπεζας, η ΕΚΤ υπο την καθοδήγηση της παγκόσμιας τράπεζας, χαλαρώνει τα κριτήρια δανειοδότησης και στην ουσία δίνει το πράσινο φως για τη δημιουργία πληθωρισμού. Οι τράπεζες αρχίζουν και βάζουν διαφημίσεις για δωρεάν πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, δάνεια κατοικίας κ.λ.π. χωρίς αυστηρό έλεγχο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί πολίτες να παίρνουν δάνειο από την τράπεζα, να διοχετεύουν το χρήμα στην αγορά, με συνέπεια να υπάρχει ανάπτυξη, και δουλειές, αυτό που με μια λέξη ονομάζουμε πληθωρισμό.

Αντίθετα, με αφορμή κάποιο θλιβερό γεγονός (συνήθως στην Αμερική - βλ Leeman Brothers) η κεντρική τράπεζα (πάλι υπο την καθοδήγηση και κηδεμονία της ΕΚΤ και της παγκόσμιας κεντρικής τράπεζας) σκληραίνει τα κριτήρια δανειοδότησης, και οι τράπεζες με τη δικαιολογία ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην κρίση και ότι χρειάζονται ρευστότητα σταματούν να δίνουν νέα δάνεια. Οταν οι τράπεζες εισπράτουν κανονικά τις δόσεις από τα δάνεια που έχουν ήδη δώσει και δεν δίνουν νέα δάνεια, στην ουσία αφαιρούν χρήμα από την αγορά και έχουμε πια το φαινόμενο που ονομάζουμε ύφεση (κρίση).

Ναι είναι τόσο απλό. Αυτό που ονομάζουμε ύφεση και πληθωρισμός είναι 100% χειραγωγίσιμο.
Ολα τα υπόλοιπα περι μακροοικονομίας και τα συναφή, είναι ανοησίες που χρησιμοποιούνται απλώς για να καλύψουν αυτό το τόσο απλό κόλπο.

Το αποτέλεσμα σήμερα στην Ευρώπη είναι το ίδιο με αυτό στην Αμερική, αφού για να λάβουν χρήματα οι χώρες μέλη, εκδίδουν κρατικά ομόλογα (χρέος), τα δίνουν στις διεθνείς χρηματαγορές (το σπίτι των αργυραμοβών) και παίρνουν τα χρήματα.

ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ.

Η Leeman Brothers (όπως και η Goldman Sachs, h Morgan Stanley κ.λ.π.) ανήκει στους αργυραμοιβούς. Οι αργυραμοιβοί βάζουν τα παπαγαλάκια να πούν ότι η Leeman Brothers έχει πρόβλημα και κινδυνεύει να καταρρεύσει. Οι μέτοχοι τρέχουν να πουλήσουν τις μετοχές τους για να μην καταστραφούν. Η τιμή της μετοχής πέφτει πλέον πραγματικά. Εμφανίζεται ο απο μηχανής θεός Ομπάμα και λέει ότι δεν θα επιτρέψει να καταρρεύσει η L.B. . Χρεώνει τον Αμερικανικό λαό με π.χ. 100 δις δολλάρια, η αργυραμοιβοί (μέσω της Leeman Brothers) παίρνουν στα χέρια τους περισσότερο χρέος από τον Αμερικανικό λαό, η Leeman Brothers σώζεται. Η ευρώπη κοιτάζει "έντρομη" την Αμερική. Τα μέσα ενημέρωσης παπαγαλίζουν συνεχώς ότι θα έχουμε μεταφορά της κρίσης από την Αμερική στην Ευρώπη. Η ΕΚΤ δίνει οδηγίες. Η κεντρική τράπεζα τις εφαρμόζει στις χώρες μέλη. Οι τράπεζες σταματούν να δίνουν νέα δάνεια ενώ εισπράτουν τις δόσεις και τους τόκους για τα παλιά. Το χρήμα λιγοστεύει στην αγορά, και η ύφεση αρχίζει...

Ειδικά στην περίπτωση μας, τα παραπάνω έγιναν σε συνδυασμό με τις δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις των κερδοσκόπων: http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/blog-post_2472.html

Σκεφτείτε το λιγο και θα δείτε ότι έτσι είναι. Την κρίση αυτή την κατασκεύασαν οι τράπεζες (αφαιρώντας χρήμα από την αγορά) σε πλήρη αρμονία με τα ΜΜΕ (που μας φοβέρισαν δεόντως).

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ.

Το εκπληκτικό δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι λαοί χρεώνονται σε έναν ιδιώτη για να εκδόσουν τα χρήματα που χρειάζονται. Το εκπληκτικό είναι ότι ο ιδιώτης αυτός, μπορεί βάσει της τραπεζικής νομοθεσίας, να "δημιουργήσει" χρήμα από αέρα κοπανιστό (σε αντίκρισμα του ομολόγου που πήρε σαν "εγγύηση") 10πλάσιας αξίας από αυτήν του ομολόγου. Το χρήμα αυτό διοχετεύεται στους πολίτες με τη μορφή δανείων.

Δε θα μιλήσω για τα CDS και τα παράγωγα (που είναι ιππόδρομος στον οποίο ποντάρουν οι αργυραμοιβοί ότι ένα ομόλογο δε θα πληρωθεί). Κάτι σαν πάμε στοίχημα δηλαδή, μόνο που το άλογο που ποντάρουν είναι η δυστυχία ενός ολόκληρου λαού.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΦΕΣΗ;

Διότι έχουν τεράστια περιθώρια κέρδους χωρίς να αναλαμβάνουν ρίσκο!

Το πράγμα λειτουργεί περίπου όπως στα τραπεζια πόκερ, όπου ο γκρουπιέρης παίρνει σαν προμήθεια ένα ποσοστό κέρδους από κάθε παίκτη κάθε φορά που χρήματα αλλάζουν χέρια. Οι παίκτες μπορεί να κερδίζουν ή να χάνουν, ο γκρουπιέρης όμως κερδίζει συνεχώς.

ΤΙ ΣΚΟΠΟ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Τα περισσότερα δάνεια είναι καλυμένα "εμπράγματα", με υποθήκη δηλαδή το σπίτι σας, τη γη σας την επιχείρηση σας. Το παραμύθι ότι οι τράπεζες δεν ενδιαφέρονται για σπίτια και γη, είναι μεγάλο ψέμα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τράπεζες δέχονται ΜΟΝΟ εμπράγματη εξασφάλιση και ο σκοπός τους είναι στην πραγματικότητα να σας πάρουν το σπίτι, τη γη, την επιχείρηση. Οι τράπεζες ΔΕΝ ενδιαφέρονται για τα χρωματιστά χαρτάκια ή επιταγές και υποσχέσεις. Χρήματα μπορούν να φτιάξουν ότι ώρα θελήσουν, με ψηφιακές εγγραφές στους υπολογιστές τους.

Ο πληθωρισμός και η ύφεση είναι η παλίροια και η άμπωτη όπου κάθε φορά που τραβιούνται τα νερά, κάποιος χάνει την επιχείρηση του, το σπίτι του, τα χωράφια του.

Τελικός σκοπός είναι να γίνουν οι τράπεζες οι μεγαλοτσιφλικάδες στους οποίους κάποια στιγμή θα ανήκει όλη η γη, ο ορυκτός πλούτος, οι δημόσιες υποδομές.

Το όλο παιχνίδι είναι ένα παιχνίδι εξουσίας που κερδίζει ο πιο δυνατός και έχει σαν τελικό σκοπό τη διανομκή της εξουσίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τους αργυραμοιβούς. Και δεν πρόκειται να σταματήσει, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929. Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε θα προταθεί σαν μοναδική λύση η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης.

Και έχουμε σοβαρούς λόγους να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί δε θα διστάσουν σε τίποτα μπροστά στο κέρδος και στη μέθη της εξουσίας. Η Παγκόσμια Κυβέρνηση τους θα είναι παγκόσμια δικτατορία.

ΠΩΣ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Το διαδίκτυο σήμερα έχει μηδενίσει τις αποστάσεις και η πληροφορία μεταδίδεται αστραπιαία. Το παιχνίδι αυτό κατάφεραν και το κράτησαν κρυφό για πάνω από 300 χρόνια με τις μασονικές στοές και τις μυστικές λέσχες. Σήμερα όμως με την τεράστια εξάπλωση του διαδικτύου και την ανταλλαγή πληροφοριών, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τα φοβερά τους σχέδια.

Ολες οι παραπάνω πληροφορίες μπορούν να διασταυρωθούν με λίγο ψάξιμο στο internet. Ψάξτε "Καταστατικό κεντρικής τράπεζας" στο google και θα κατεβάσετε το καταστατικό της τράπεζας Ελλάδος σε PDF. Ψάξτε "European central bank memorandum" και θα βρείτε το καταστατικό της ΕΚΤ. Ψάξτε "μετοχική σύνθεση τραπεζών" και προσπαθείστε να βρείτε τη μετοχική σύνθεση της κεντρικής τράπεζας. Δεν θα τη βρείτε. Θα βρείτε για όλες τις τράπεζες, εκτός από την κεντρική.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ;

Φυσικά. Οι σημερινοί πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται ούτε εκπροσωπούν τα συμφέροντα του λαού. Είναι πράκτορες των μεγαλοτραπεζιτών, και αυτών τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Με μεγάλη ευκολία θα διαθέσουν δισεκατομύρια για αγορά αμυντικού εξοπλισμού, για ανούσια σχολικά βιβλία, για αγορά πανάκριβων συστημάτων παρακολούθησης, για οτιδήποτε άχρηστο και ακριβό. Θα σπαταλήσουν με μανία το δημόσιο πλούτο και θα φέρουν τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης για ακόμα μεγαλύτερο δανεισμό.

Σκεφτείτε το λίγο. Ο ΓΑΠ εργάζεται για το δικό μας συμφέρον ή τρέχει να εξασφαλίσει το τραπεζικό καρτέλ;

ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ;

Οι αργυραμοιβοί ελέγχουν έμμεσα ή άμεσα όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, περιοδικά. Εχουν πράκτορες που δεν κάνουν άλλη εργασία παρα μόνο να προωθούν στα ΜΜΕ τις πληροφορίες που πρέπει, να ελέγχουν την εκλογή των αρχόντων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο φροντίζοντας να μην εκθέτουν σε κοινή θέα το διεφθαρμένο αυτό νομισματικό σύστημα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ;

Ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε σε έναν εχθρό τόσο πανίσχυρο όσο το τραπεζικό καρτέλ (που ελέγχει τα media, τις τράπεζες, τους πολιτικούς και μέσω αυτών το στρατό, την αστυνομία, τις τηλεπικοινωνίες....) είναι η πολιτική ανυπακοή.

Ο Γκάντι με πολιτική ανυπακοή και πλήρη έλειψη πολεμικού εξοπλισμού κατάφερε και έδιωξε την πανίσχυρη τότε Βρετανική Αυτοκρατορία από την Ινδία, και είμαι σίγουρος ότι αν δεν δολοφονούνταν, σήμερα η Ινδία θα ήταν μια πολύ ισχυρότερη χώρα στη Διεθνή σκακιέρα.

Η ερώτηση λοιπόν είναι τι θα κάνουμε σαν ελληνικός λαός. Η μια επιλογή είναι να γίνουμε σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους.


Η άλλη επιλογή είναι η αντίσταση η οποία θα μπορούσε να γίνει στο παρακάτω πλαίσιο:

1. Παύση πληρωμών μέχρι να γίνει έλεγχος του χρέους από αξιόπιστους επιστήμονες και όχι από τα λαμόγια που κάθε εβδομάδα μας ανακοινώνουν άλλο νούμερο.
2. Αρνηση πληρωμής του δημόσιου εξωτερικού χρέους ως προϊόν απάτης αν αυτό αποδειχθεί.
3. Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού καρτέλ.
4. Εξοδος από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή αν χρειαστεί.
5. Δανεισμός από άλλες χώρες στις οποίες δεν απαυθύνθηκαν τα λαμόγια.
6. Θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
7. Κρατικοποίηση της Κεντρικής τράπεζας της Ελλάδος.
8. Δημιουργία τριών τουλάχιστον δημόσιων τραπεζών που θα χρεώνουν όχι τόκους, αλλά μόνο τα έξοδα τους.

Ολα αυτά μπορεί να φαίνονται καινοτόμα ή αδύνατα. Θα με ρωτήσετε που θα βρίσκαμε τα χρήματα να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Θα με ρωτήσετε πως θα αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Για όλες τις ερωτήσεις, υπάρχουν απαντήσεις...


Είναι βέβαιο ότι θα περάσουμε χρόνια δύσκολα. Είναι όμως ακόμη πιο βέβαιο, ότι αν δεν αντισταθούμε, θα περάσουμε απείρως δυσκολότερα για πολύ περισσότερα χρόνια.

Σκεφτείτε το.

Η επιλογή είναι δική μας.


ΠΗΓΗ...FREE

Εξελίξεις στην ευρωζώνη - τα παπαγαλάκια, εγχώρια και αλλοδαπά, πλέον ανησυχούν πολύ

Σε σημερινό άρθρο του, που το μεταφράσαμε στα ελληνικά, ο Wolfgang Münchau, αρχι-φερέφωνο των Financial Times κάνει μια καλή ανάλυση των κινήσεων στην ευρωζώνη, σχετικά με το "σύμφωνο ανταγωνιστικότητας" που προωθεί η Γερμανία, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι υπόλοιποι απλά θα πρέπει να το απορρίψουν. Ο λόγος είναι βέβαια πως επιθυμεί μια πιο "ευρωπαική" ευρωζώνη, ενώ αυτό που βλέπει είναι μια γερμανοκρατούμενη ευρωζώνη. Έχει όμως αξία η ανάλυση του:

Πείτε όχι στο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας της Γερμανίας


Είναι καιρός να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι είμαστε έτοιμοι να δούμε μια "φοβερή ευκαιρία" για για την ευρωζώνη το Μάρτιο. Την περασμένη εβδομάδα, οι πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία, μετατοπίστηκαν δραστικά προς τη λάθος κατεύθυνση. Η Bundesbank, το κοινοβούλιο, η κοινότητα των μικρών επιχειρήσεων και επιφανείς ακαδημαϊκοί βγαίνουν όλοι ανοιχτά κατά της επέκτασης των διαφόρων μηχανισμών στήριξης. Η γερμανική κοινωνία ως σύνολο, είναι σε ανοιχτή εξέγερση εναντίον της ευρωζώνης.

Το σημαντικότερο γεγονός ήταν η απόφαση από τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού στη Βουλή να απορρίψει, κατηγορηματικά, τις αγορές ομολόγων από τον Ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας (ESM). Ο ESM θα είναι ο μόνιμος μηχανισμός κατά της κρίσης από το 2013. Η Bundesbank κατέληξε σε παρόμοιο συμπέρασμα στην μηνιαία έκθεσή της. Την Πέμπτη, 189 γερμανοί οικονομολόγοι έγραψαν μια επιστολή προς μια εφημερίδα καταγγέλλοντας το ESM, ζητώντας την άμεση διαδικασία πτώχευσης των αφερέγγυων χωρών της ευρωζώνης. Δεν είναι πλέον μόνο το συνταγματικό δικαστήριο που βάζει ένα φρένο στη διαδικασία (σ.σ. το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας από την αρχή είχε ταχθεί κατά των "πακέτων σωτηρίας", κτλ).

Την περασμένη εβδομάδα, σε αυτήν εδώ τη στήλη, προσπάθησα να εξηγήσω την προέλευση αυτού του αισθήματος. Σήμερα, θα εστιάσω στις συνέπειες. Το καλύτερο αποτέλεσμα, κατά την άποψή μου, θα ήταν μια αποτυχία της τρέχουσας στρατηγικής επίλυσης των κρίσεων, που θα ακολουθηθεί από μια πλήρη επανεκκίνηση. Το χειρότερο θα ήταν μια ατελείωτη κρισιακή κατάσταση, ακολουθούμενη από μια οικονομική καρδιακή συγκοπή. Το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ένας πολύ μικρός συμβιβασμός, από εκείνους που δεν επιλύουν τίποτα.

Οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις περιστρέφονται γύρω από τέσσερις άξονες: την τρέχουσα διαχείριση των κρίσεων? Το ESM? Ένα νέο σύμφωνο σταθερότητας με δημοσιονομική εποπτεία (σ.σ. εννοεί πως πχ η Γερμανία θα ελέγχει τον προυπολογισμό της Ελλάδας)? Και τον συντονισμό των κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών. Οι διαπραγματεύσεις για τη χρηματοδότηση του ESM έχουν πάει καλά, όπως και οι συζητήσεις σχετικά με το σύμφωνο σταθερότητας. Αλλά δεν υπάρχει καμία συμφωνία σχετικά με τις αγορές ομολόγων, και δεν σημειώθηκε καμία απολύτως πρόοδος σχετικά με την τρέχουσα διαχείριση των κρίσεων.

[B]Ο λιγότερο σταθερός από τους τέσσερις πυλώνες είναι η πολιτική συντονισμού. Η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επιμένει σε ένα γερμανό-κεντρικό σύμφωνο ανταγωνιστικότητας ως αντάλλαγμα για τα κονδύλια που θα παρέχει η Γερμανία ως πιστωτική εγγύηση. Αλλά τι να κάνουν οι άλλες χώρες;

Η απάντησή μου είναι: να την απορρίψουν.[/B] Προτείνω στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης να ασκήσουν βέτο στο σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, ακόμη και αν αυτό θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο το πακέτο. Εάν η Γερμανία δεν μπορεί να τηρήσει τις δικές της υποσχέσεις, δε βλέπω το λόγο γιατί κάποιος θα δεχόταν την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας του - που αυτό ουσιαστικά συνεπάγεται ο "συντονισμός των πολιτικών". Ο μόνος λόγος για να αποδεχθούν μια τέτοια απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας, θα ήταν η ανταμοιβή μιας οικονομικής ένωσης με ακόμα πιο στενούς δεσμούς. Αλλά αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα κοινό ευρωομόλογο. Μέσα από τις αγορές ομολόγων, το ESM θα μπορούσε ενδεχομένως να μεταλλαχθεί σε μια ευρωπαϊκή υπηρεσία χρέους, η αντίστοιχη χρηματοοικονομική αρχή μιας οικονομικής ένωσης. Αλλά αν το ESM έχει τα φτερά του ψαλιδισμένα από την αρχή, αυτό δεν θα συμβεί ποτέ.

Υπάρχει επίσης το πρόβλημα που είναι συνυφασμένο με το διακυβερνητικό σύστημα συντονισμού της πολιτικής που ζητούν η Γαλλία και η Γερμανία. Σε ένα τέτοιο σύστημα, οι μεγάλες χώρες επιβάλλουν τη θέλησή τους στις μικρές. Απλά παρακολουθήστε την αλαζονεία με την οποία η κ. Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί παρουσίασαν τα έξι σημείων του συμφώνου ανταγωνιστικότητά τους στο τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Αλλά οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν θα βρεθούν σε πανικό αν αποτύχουμε να συμφωνήσουμε μια διαπραγμάτευση; Πολύ πιθανόν. Αλλά κανένας δεν θα πρέπει να έχει αυταπάτες ότι η αντίδραση των αγορών σε μια συμφωνία "της πλάκας", θα ήταν καλύτερη. Θα μπορούσε να έρθει λίγο αργότερα, αλλά θα έρθει. Και τότε θα είμαστε σε πολύ χειρότερη θέση. Μόλις υπογράψετε μια κακή συμφωνία το Μάρτιο, δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να πάτε πίσω στην Ομοσπονδιακή Βουλή για ένα επιπλέον δάνειο τον Μάιο.

Ο λόγος που βρισκόμαστε σε αυτή τη δύσκολη θέση είναι, κατά ειρωνεία της τύχης, η έλλειψη πίεσης από την αγορά. Με τον ενθουσιασμό τους για μια συμφωνία, οι χρηματοπιστωτικές αγορές μπορεί και να της έδωσαν τη χαριστική βολή. Οι χώρες της ευρωζώνης ενεργούν μόνο όταν είναι κάτω από άμεση πίεση. Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει ένα τεράστιο πρόβλημα στον κρατικό τραπεζικό τομέα της, αλλά πέρα από μια απρόθυμη αναδιάρθρωση της WestLB, αυτό δεν είναι προς το παρόν πολιτική προτεραιότητα για αυτήν. Η Bundesbank λέει σε όλους ότι δεν είναι ικανοποιημένη με τη διαφάνεια στα τεστ αντοχής, και δεν υπάρχει κανένας νόμος που να εξωθεί τις τράπεζες σε ανακεφαλαιοποιήσεις. Η σχετικά ήρεμη κατάσταση της αγοράς εξηγεί επίσης γιατί 189 οικονομολόγοι βρήκαν το χρόνο να γράψουν μια μακρά επιστολή, επικρίνοντας αυτό που προφανώς θεωρούν ότι είναι η επίλυση της κρίσης "κάποιου άλλου". Φοβάμαι ότι χωρίς ένα γεγονός "ανωτέρας βίας", δεν θα υπάρξει επίλυση της κρίσης. Ένα καλό παράδειγμα είναι η ισπανική ανακεφαλαιοποίηση των ταμιευτηρίων. Η ισπανική κυβέρνηση ποτέ δεν θα είχε το θάρρος να την κάνει χωρίς το φόβο ότι ήταν "η επόμενη στη λίστα" για μια κερδοσκοπική επίθεση.

Η στρατηγική της ευρωζώνης για την επίλυση κρίσεων είναι να επιστήσει την προσοχή μακριά από τα βαθύτερα αίτια της κρίσης: ότι δηλαδή δεν μπορείς να έχεις τραπεζικά συστήματα που είναι εθνικώς ελεγχόμενα και υποκεφαλαιοποιημένα, μέσα σε μια νομισματική ένωση με διαρθρωτικές ανισορροπίες στο ισοζύγιο των κρατών. Η δύσκολη δουλειά είναι να μεταφράσεις αυτό το τεχνικό δελτίο σε μια γλώσσα κατανοητή από τους πολιτικούς και τους ψηφοφόρους τους, και να το κάνεις χωρίς ψέματα. Αυτή δεν είναι μια δημοσιονομική κρίση. Δεν πρόκειται για κρίση του νότου. Είναι μια κρίση του ιδιωτικού τομέα και της υποκεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Είναι μια γερμανική κρίση, όσο είναι και ισπανική κρίση. Αυτή η παραδοχή πρέπει να είναι η αφετηρία κάθε αποτελεσματικού συστήματος επίλυσης. Ένα βέτο το Μάρτιο έτσι ένα απαραίτητο πρώτο βήμα για την επίλυση της κρίσης.

Η φράση-κλειδί είναι βέβαια το ότι "Είναι μια κρίση του ιδιωτικού τομέα και της υποκεφαλαιοποίησης των τραπεζών".

Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι

α)Για τον ιδιωτικό τομέα, πρέπει οι μισθοί/συντάξεις/δικαιώματα, κτλ να πέσουν κατά πολύ, ώστε οι εργάτες να "κινεζοποιηθούν" όσο το δυνατόν περισσότερο. Έτσι, το κεφάλαιο θα βγάζει περισσότερα κέρδη απ' ότι τώρα αν επενδύσει σε αυτές τις χώρες, και άρα θα προσελκυσθεί να επενδύσει, ενώ τώρα το κεφάλαιο απλά αρνείται να επενδύσει, προτιμώντας χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, κτλ.

β)Για τις τράπεζες, πρέπει να δωθούν τεράστια ποσά ("πακέτα σωτηρίας", κτλ), προκειμένου να έχουν αρκετά κεφάλαια για να αντέξουν τα "τοξικά" δάνεια που ε΄χουν δώσει, τα δάνεια δηλαδή που δε μπορούν να αποπληρωθούν από τους δανειολήπτες (είτε μιλάμε για ομόλογα κρατών, είτε για στεγαστικά δάνεια, κτλ, κτλ, κτλ).

Αυτά είναι λίγα πολύ όσα μας λέει ο Wolfgang Münchau, και βέβαια παραδέχεται ότι είναι δύσκολο να τα πουν αυτά χωρίς να λένε ψέματα, διότι αντιλαμβάνεται πως αν τα πουν αυτά δημοσίως, τότε ο κόσμος θα εξεγερθεί. Και προφανώς φοβούνται.

Πάντως, οι Financial Times δε σταμάτησαν εκεί, αλλά είχαν σήμερα κι άλλα άρθρα ειδικά για την Ελλάδα.

Σε άλλα άρθρα τους λοιπόν, που τα βρίσκουμε μεταφρασμένα από το euro2day, διαβάζουμε τα εξής:

Την αγωνία τους για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα εκφράζουν οι Financial Times με δύο άρθρα τους, ένα στη γνωστή στήλη LEX και ένα στο editorial της εφημερίδας. Οι F.T. κάνουν λόγο για το «μαρτύριο του Σίσυφου» της Ελλάδας. Αναφέρουν το ενδεχόμενο για ελεγχόμενη αναδιάρθρωση των κρατικών χρεών της χώρας αλλά και για πρόωρες εκλογές, τις οποίες όμως, σχολιάζουν, αξίζει να κερδίσει ο κ. Γ. Παπανδρέου. (που αλλού θα βρουν καλύτερο υπηρέτη για το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο; Παράλληλα, καλούν την Ε.Ε. να γίνει «πιο γενναιόδωρη» στις συμφωνίες στήριξης των χωρών - μελών.
...

Οι προσπάθειες της Ελλάδας μοιάζουν, όμως, με το μαρτύριο του Σίσυφου. Όσο περισσότερο μειώνει η κυβέρνηση τις δαπάνες για να ανταποκριθεί στους στόχους, τόσο περισσότερο απομακρύνονται οι στόχοι. Το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε κατά 4,5% το 2010, σε γενικές γραμμές όπως αναμενόταν. Η εγχώρια ζήτηση, παρ' όλα αυτά, είναι ετοιμοθάνατη, η επιχειρηματική εμπιστοσύνη βρίσκεται στο ναδίρ, οι εξαγωγές είναι αδύναμες και η φοροδιαφυγή παραμένει ισχυρή.

Το δανειακό βάρος της κυβέρνησης είναι ολύμπιο, αφού εκτιμάται ότι θα κορυφωθεί στο 150% του ΑΕΠ. Η Αθήνα αντιμετωπίζει δυσθεώρητες ανάγκες χρηματοδότησης μετά το πέρας του τρέχοντος προγράμματος μεταρρυθμίσεων: 57 δισ. ευρώ το 2013, 81 δισ. ευρώ το 2014 και 73 δισ. ευρώ το 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ε.Ε.

Επί τάπητος έχει τεθεί πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, με στόχο την άντληση 50 δισ. ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να μειώσει τον λόγο χρέους ίσως κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες. Το ερώτημα, όμως, είναι εάν οι επενδυτές θα θελήσουν να τοποθετηθούν σε μία χώρα με τόσα προβλήματα όπως η Ελλάδα.

«Τα επεισόδια που έγιναν στην Αθήνα την προηγούμενη εβδομάδα ανάμεσα στην αστυνομία και τους διαδηλωτές αποτελούν υπενθύμιση των σημαντικών αλλαγών που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στην εφαρμογή των όρων του πακέτου στήριξης των 110 δισ. ευρώ από την ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αν και το λαϊκό αίσθημα φαίνεται πως κλίνει περισσότερο στην αγωνία και τον φόβο για το μέλλον, παρά στην οργή, ίσως επιδεινωθεί περισσότερο αφού περισσότεροι Έλληνες θα μείνουν εκτός αγοράς εργασίας με την προγραμματισμένη διακοπή λειτουργίας των αναποτελεσματικών κρατικών μονάδων.

Η ανεργία έχει ήδη βρεθεί σε υψηλό 7 ετών και αγγίζει σχεδόν το 14%, ενώ για τους νέους ανέρχεται στο 35%. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το προσάναμμα είναι αρκετό για να διατηρηθεί η φωτιά της αγανάκτησης ανάμεσα στα μέλη του κυβερνώντος κόμματος ΠΑΣΟΚ ως προς το εύρος των μέτρων λιτότητας που απαιτούνται από το πρόγραμμα της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Είναι πολύ νωρίς, πάντως, για να καταλήξουν οι χρηματαγορές στο ότι οι προσπάθειες της κυβέρνησης αποτυγχάνουν. Σωστά η Ε.Ε. σχεδιάζει μία διαδικασία ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης κρατικών χρεών, αλλά σε αυτό το σημείο θα πρέπει να εξεταστεί περισσότερο η επιβολή περισσότερων ζημιών για τους κατόχους ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Η επιτακτική ανάγκη να διατηρηθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα στα 17 μέλη της ευρωζώνης είναι ισχυρός λόγος για να διατηρηθεί ο έλεγχος.

Σόιμπλε: «Λάθος» θα ήταν η επιστροφή στη δραχμή

Η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή δεν είναι ταμπού αλλά τη θεωρεί λάθος, δηλώνει ο υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε.

Ο υπ. Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αντικρούει το ενδεχόμενο εξόδου, έστω και πρόσκαιρα, μεμονωμένων, προβληματικών χωρών από το Ευρώ. «Αυτό θα ήταν η αρχή του τέλους για το κοινό νόμισμα», λέει ο κ. Σόιμπλε σε προδημοσίευση συνέντευξής του στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Fokus» (τεύχ. Δευτ. 28.02.11).

Στην ερώτηση, εάν η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή είναι ταμπού, ο κ. Σόιμπλε απαντά: «Δεν είναι ταμπού. Αλλά το θεωρώ λάθος». Ο υπ. Οικονομικών αποφεύγει να απαντήσει στην ερώτηση αν υπολογίζει με αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας και παραπέμπει στην πρόσφατη εκτίμηση του ΔΝΤ και της ΕΚΤ που διαπίστωσαν εκ νέου ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της.

Ο Γερμανός υπ. Οικονομικών προειδοποιεί ότι το τέλος του κοινού νομίσματος θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη γερμανική οικονομία. «Θα ζήσουμε μία ισχυρή ανατίμηση του δικού μας νομίσματος και - συνδεδεμένη με αυτό - μια δραστική μείωση των εξαγωγών μας», λέει ο κ. Σόιμπλε.

Και μια ανάλυση του Πρετεντέρη, που φοβάται ότι πλέον ότι και να κάνουν, οι κυβερνώντες αδυνατούν να πείσουν το λαό να συνεχίσει να έχει "σκυμμένο το κεφάλι", και βέβαια ξέρει πολύ καλά πως αν το λαός "σηκώσει το κεφάλι", τότε ο Πρετεντέρης θα είναι από τους πρώτους που θα "τρέχει να σωθεί":

Το φρενοκοµείο

ΛΕΣ ΟΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΕΣ δηµοσκοπήσεις συγκλίνουν στην ίδια εικόνα. Αν είχαµε σήµερα εκλογές, θα έβγαζαν µια Βουλή µε οκτώ κόµµατα (ή και περισσότερα...)από τα οποία το µεγαλύτερο µε το ζόρι θα είχε πάρει 32-33%.

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ που έχω αποκαλέσει «το σενάριο του φρενοκοµείου». Και το οποίο αποτελεί, επιτρέψτε µου να πω, το ισχυρότερο επιχείρηµα εναντίον οιασδήποτε σκέψηςγια πρόωρες εκλογές.

ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ που οι ίδιες δηµοσκοπήσεις περιέχουν κι ένα δεύτερο εύρηµα, το οποίο εν µέρει εξηγεί το πρώτο: ότι ένα ποσοστό συµπολιτών µας που κινείται κάπου µεταξύ 20% και 30% θέτει όλο και περισσότερο τον εαυτό του εκτός πολιτικών και κοινωνικών πλαισίων.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ αµελητέο. Είτε αισθάνονται απόρριψη και αποκλεισµό, είτε εκφράζουν οργή και αγανάκτηση. Είτε καταφεύγουν στην αποχή και την αντιπολιτική ρητορική, είτε τροφοδοτούν συµπεριφορές ανυπακοής και κοινωνικής βίας.
...

ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν οι δυο µείζονες παρατάξεις έχουν συνείδηση των κινδύνων και αν διαµορφώνουν κάποιο σχέδιο για να τους αντιµετωπίσουν.

ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΝΑ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ πως το µέλλον τους είναι αλληλένδετο. Καλώς ή κακώς, είναι καταδικασµένοι µαζί να ζήσουν ή µαζί να πεθάνουν αφού αποτελούν τις δύο κυρίαρχες εκδοχές του ίδιου κόσµου. Ηδη,ο κατακερµατισµός του πολιτικού συστήµατος δεν πλήττει µόνο το ΠΑΣΟΚ, ούτε µόνο τη Ν.∆.: πλήττει και τους δύο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, ούτε η λαϊκιστική Αριστερά δείχνει να επωφελείται από την αναταραχή που παράγει. Και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ κινούνται στα ποσοστά που ούτως ή άλλως θα είχαν σε αυτήν τη δύσκολη κοινωνική συγκυρία, ακόµη κι αν δεν αναστάτωναν τον τόπο.

Πηγή:Βαθύ Κόκκινο

Ποια επαναδιαπραγμάτευση χρέους;

1. Ποιοι διαπραγματεύονται; Σε κάθε (επανα)διαπραγμάτευση υπάρχει ένα καταστατικό ερώτημα: Ποιος διαπραγματεύεται τι και με ποιον;

Αν κάποιος/α είναι οπαδός της ιδεολογίας από την οποία προκύπτουν... τα δελτία των 8.00, δεν θα έχει μάλλον καμία απορία αναφορικά με το ερώτημα: Η διαπραγμάτευση (θα) αφορά τη «χώρα» και τους «πιστωτές» της (ή «εμάς» και τους «πιστωτές μας»), με αντικείμενο το ύψος του δημόσιου χρέους (διαγραφή ενός τμήματός του; με ποια διαδικασία;) ή/και τους τρόπους και χρόνους αποπληρωμής του (μείωση επιτοκίων; παράταση του χρόνου αποπληρωμής;)

Εντούτοις, αν κάποιος/α είναι αριστερός/ή που επιδιώκει να είναι και μαρξιστής/στρια, θα κατανοεί ότι οι παραπάνω απαντήσεις συνιστούν μια παραγνώριση της πραγματικότητας, που απορρέει από την κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας. Δεν διαπραγματεύεται η «χώρα», αλλά η ελληνική άρχουσα τάξη, εκπροσωπούμενη δια της κυβέρνησης. Δεν διαπραγματεύεται με «τους πιστωτές» του ελληνικού Δημοσίου, αλλά με (τις) άλλες άρχουσες τάξεις της Ε.Ε. δια των πολιτικών εκπροσώπων τους και με τους εκπροσώπους «θεσμών» διεθνούς χαρακτήρα (ΕΚΤ, ΔΝΤ, κ.λπ.) που εκφράζουν τα κοινά συμφέροντα των ευρωπαϊκών καπιταλισμών ή ευρύτερα των κυρίαρχων καπιταλιστικών δυνάμεων του πλανήτη και τις ρευστές και μεταβαλλόμενες ισορροπίες μεταξύ τους.

Ζητούμενο της διαπραγμάτευσης είναι η διαχείριση της κρίσης (χρέους) της Ευρωζώνης ως όψης της συστημικής κρίσης που πλήττει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και ιδίως τους αναπτυγμένους κρίκους του (Ε.Ε., ΗΠΑ κ.ο.κ.). Η διαπραγμάτευση επηρεάζει φυσικά και τους συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα στις ευρωπαϊκές αστικές τάξεις, όπως και τις σχέσεις Ε.Ε.-ΗΠΑ.

2. Το χρέος «είναι ταξικό»

Η κρίση που ζούμε είναι συνέπεια της παγκόσμιας κρίσης του 2008, του τρόπου που λειτουργεί η ΟΝΕ και των πολιτικών που άσκησε το σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Εστιάζοντας στις εσωτερικές αιτίες, το πραγματικό πρόβλημα του χρέους είναι η διαρκώς διευρυνόμενη φοροαπαλλαγή του κεφαλαίου, με τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, την υπόθαλψη της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, τα χαριστικά πακέτα στις τράπεζες. Είναι ακόμα, η επιθετική πολιτική του ελληνικού κράτους και οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες που συνεπάγεται.

Αν η άμεση φορολογία στην Ελλάδα βρισκόταν απλά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά την περίοδο 2000-2008, το Δημόσιο θα είχε εισπράξει φορολογικά έσοδα της τάξης των 95 δισ. ευρώ. Συνυπολογίζοντας τα έτη 2009 και 2010, προκύπτει ότι το ελληνικό Δημόσιο παραιτήθηκε υπέρ των υψηλών εισοδημάτων από έσοδα που αντιστοιχούν στο δάνειο που έλαβε από την τρόικα.

3. Οι πιστωτές του ελληνικού Δημοσίου δεν έχουν ενιαία ταξικά χαρακτηριστικά

Το βασικό χαρακτηριστικό του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι ότι αποτελεί μηχανισμό ελέγχου και ρύθμισης, σε νεοφιλελεύθερη βάση, των καπιταλιστικών οικονομιών και κοινωνιών, εμπλέκοντας σε σχέσεις δανεισμού, αξιολόγησης και «επιτήρησης» σχεδόν κάθε δρών οικονομικό υποκείμενο (επιχειρήσεις, δημόσιους οργανισμούς, δήμους και κράτη, άτομα) εντός των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κοινωνιών.

Σήμερα «κρατούν» τα χρέη του ελληνικού Δημοσίου εγχώριες και αλλοδαπές εμπορικές τράπεζες, η ΕΚΤ, Ασφαλιστικά Ταμεία και ιδιώτες. Ιδιώτες και Ταμεία, διότι τα περίφημα hedge funds δεν διαχειρίζονται χρεόγραφα (π.χ. του ελληνικού Δημοσίου) δικής τους ιδιοκτησίας, αλλά ιδιοκτησίας ενός ευρύτατου κοινού, που μέρος των αποταμιεύσεών του αποτελούν τα χρεόγραφα αυτά. (Όταν χρεωκόπησε η Lehman Brothers, Λαρισαίοι πολίτες δήλωσαν απώλειες τουλάχιστον 100 εκατ. ευρώ, καθώς είχαν αγοράσει χρεόγραφα της τράπεζας αυτής με τις αποταμιεύσεις τους.)

4. H στρατηγική της αριστεράς πρέπει να διέπεται από ταξική μεροληψία

Η αριστερά πρέπει να πάρει θέση στη ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης του δημόσιου χρέους καθιστώντας σαφές στους εργαζόμενους ότι καμιά λύση δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν ανατραπούν οι ταξικές πολιτικές που δημιουργούν το χρέος: Η ανισοκατανομή του εισοδήματος, η φοροασυλία του κεφαλαίου, η ύφεση.

Παράλληλα, η αριστερά πρέπει να καλέσει τους εργαζόμενους να αγωνιστούν για τη διαγραφή εκείνου του τμήματος του χρέους που κρατούν οι Τράπεζες, η ΕΚΤ κ.λπ. Αντίθετα, πρέπει να ρυθμιστούν οι όροι αποπληρωμής του χρέους που κρατούν τα Ασφαλιστικά Ταμεία και οι ιδιώτες (μέχρι ένα ύψος). Δεν είναι δυνατόν να πούμε στους εργαζόμενους και τα Ταμεία τους (στην Ελλάδα και το εξωτερικό) «πληρώστε εσείς τα χρέη που σκόπιμα συσσώρευσε το ελληνικό κεφάλαιο».

Για να μπορέσουμε όμως να συγκεκριμενοποιήσουμε μια τέτοια πολιτική πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή διάρθρωση του χρέους. Πρέπει επομένως να αρχίσουμε από τη σύσταση μιας Διεθνούς Ανεξάρτητης Επιτροπής Ελέγχου του ελληνικού δημόσιου χρέους.

*Ο Γ. Μηλιός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο ΕΜΠ

Πηγή:Βαθύ Πράσινο

Θα εξαφανισθούν τα μετρητά τους επόμενους μήνες. Η "εσωτερική υποτίμηση" μετατρέπεται σε "εσωτερική πτώχευση"

Η εξαφάνιση των μετρητών θα είναι το μεγαλύτερο δράμα που θα ζήσουμε τους επόμενους μήνες. Η διαδικασία εξαφάνισης των μετρητών είναι η εξέλιξη που αρχίζει τώρα, καθώς η "εσωτερική υποτίμηση" που ζήτησαν οι..... εταίροι μετατρέπεται σε "εσωτερική πτώχευση" δηλαδή η χώρα δεν θα πληρώνει τις υποχρεώσεις της στο εσωτερικό, για να μπορέσει να πληρώσει τις υποχρεώσεις της στους ξένους δανειστές.
Υπάρχουν τρείς αιτίες για τις οποίες τα μετρητά θα εξαφανισθούν απο την αγορά και έτσι θα φτάσουμε στον απόλυτο πάτο της ύφεσης μέσα στους επόμενους μήνες. 0ι αιτίες είναι :
Πρώτον το δημοσίο δεν έχει ούτε ένα ευρώ για να πληρώσει τους προμηθευτές του και αν γίνει κανένα "αστείο" με την πέμπτη δόση του δανείου των 110 δισ ευρώ, δεν θα έχει ούτε για να πληρώσει τους μισθούς. Θα συνεχίσει φυσικά να πληρώνει τους ξένους πιστωτές (τόκους και χρεωλύσια) αλλά δεν θα πληρώνει τις εγχώριες υποχρεώσεις του. Ήδη ψηφίστηκε νόμος που δίνει το δικαίωμα στο δημόσιο να πληρώνει με ομόλογα - οπότε καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει.
Ο δεύτερος λόγος είναι οτι η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα ζήτησε απο τις ελληνικές τράπεζες να της παραδώσουν εντός του Απριλίου πρόγραμμα αποπληρωμής των δανείων 95 δισ ευρώ που έχουν πάρει μέσω εγγυήσεων και ομολόγων. Οι τράπεζες θα πρέπει κάθε μήνα να επιστρέφουν τα συμφωνημένα ποσά στην ΕΚΤ και αυτό φυσικά θα περιορίσει τη ρευστότητα τους ασφυκτικά. Με λίγα λόγια οι τράπεζες δεν θα δώσουν φέτος καθόλου δάνεια και μάλιστα θα περιορίσουν τα δάνεια που ήδη έχουν χορηγήσει. Όποιο δάνειο λήγει δεν θα ανανεώνεται.
Τρίτον, η αγορά λειτουργεί μόνο με επιταγές και μάλιστα μεταχρονολογημένες μεγάλης διάρκειας. Οι επιχειρήσεις έχουν δυσκολία εξεύρεσης μετρητών για να πληρώσουν τους μισθούς και τις άλλες υποχρεώσεις τους. Συνεπώς θα αρχίσουν να καθυστερούν τις πληρωμές των υπαλλήλων τους και των προμηθευτών τους. Η διακράτηση μετρητών θα γίνει το "εθνικό σπορ" για όλες τις επιχειρήσεις αλλά και τους καταναλωτές, οι οποίοι θα διακόψουν εντελώς την κατανάλωση εκτός των πολύ αναγκαίων προιόντων και υπηρεσιών.
Εξαιτίας της εξαφάνισης των μετρητών θα μπούμε σε μια "φούσκα χρέους" όπου ο ένας θα χρωστάει στον άλλον και θα ξεσπάσει νέο κύμα διαδοχικών πτωχεύσεων.
Οι αποφάσεις των ευρωπαίων ηγετών τον Μάρτιο, δεν μπορούν να ανατρέψουν αυτή την κατάσταση ακόμη και αν είναι ευνοικές για την ελληνική υπόθεση. Και αυτό διότι η ρευστότητα δεν απελευθερώνεται άμεσα, αλλά σταδιακά στα επόμενα χρόνια. Παράλληλα, τα χρήματα με τα οποία τροφοδοτείται η ρευστότητα είναι και πάλι δανεικά, συνεπώς κάθε ένεση ρευστότητας σήμερα δημιουργεί νεός χρέος.
Τα μόνα μετρητά που θα μπούν στην ελληνική οικονομία φέτος θα είναι τα τουριστικά έσοδα και τα έσοδα απο τις εξαγωγές. Αυτά ασφαλώς θα περιορίσουν την ασφυξία, αλλά επαρκούν; Αμφίβολο. Η έλλειψη μετρητών θα είναι η θρυαλίδα για την κοινωνική έκρηξη διότι οδηγεί αυτόματα απο την φτώχεια στην πείνα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Και τότε θα αρχίσουν οι πολιτικές εξελίξεις.
http://www.reporter.gr

Ανοιχτή επιστολή στον κ. Θ. Πάγκαλο

Από τους Ρεπόρτερ του Δρόμου του «Π». Το κείμενο δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία.
Παρίσι 27 Φλεβάρη 2011
Ανοιχτή επιστολή στον κ. Θ. Πάγκαλο
Κύριε Υπουργέ
Σαν άνθρωπος, επιστήμονας και αυτόπτης μάρτυρας στη βραδυά προς τιμή του Κώστα Γαβρά στο Παρίσι, λυπούμε ειληκρινά για τη  διαστρέβλωση των γεγονότων στην ανακοίνωση σας.
Δεν έχω καμιά υποχρέωση να σας δώσω αναφορά για τις απόψεις και την ιδεολογία μου, αλλά για να τοποθετούνται τα πράγματα στη θέση τους, αναφέρω ότι δεν είμαι αναρχική, ούτε οπαδός του Σύριζα. Δυστυχώς, γιατί πολύ θα ήθελα να έχω τα νιάτα τους, δεν είμαι ούτε καν φοιτήτρια.  65  χρονών, μόλις πήρα τη σύνταξη  μου από το Γαλλικό κράτος μια που το Ελληνικό, ούτε εκείνο των συνταγματαρχών, ούτε των οικογενειών Παπανδρέου, Καραμανλή και  υπολοίπων δεν μου επέτρεψε να εργαστώ στη χώρα μου.  Έζησα μια ζωή μετανάστρια στη Γαλλία μακριά από τους δικούς μου και την πατρίδα.  Τα προβλήματα των ξένων όπου γης, με αγγίζουν ιδιαίτερα.
Αποφάσισα να παρευρεθώ το Σάββατο στην εκδήλωση για τον Κώστα Γαβρά και την προβλεπόμενη προβολή των έργων του.
Κανείς μας δεν είχε ενημερωθεί για την παρουσία σας που υπήρξε  κεραυνός εν αιθρεία. Η ομάδα των φοιτητών που διαμαρτυρόταν για την πολιτική της κυβέρνησης στο θέμα των μεταναστών απαίτησε να αποχωρήσετε λόγω της  πολιτική σας στο θέμα των μεταναστών και της συμπεριφορά σας  απέναντι στον  Ελληνικό  λαό, τους Έλληνες αυτούς που αποκαλείτε καθάρματα. Απαντήσατε ότι δεν αποχωρείτε γιατι εκλεγήκατε από τον Ελληνικό λαό δημοκρατικά. Για την εφαρμογή ποιού προγράμματος εκλεγήκατε κε Υπουργέ; Με πόσα ψέματα ανεβήκατε στην εξουσία; Πόσες χιλιάδες Έλληνες σας αποδοκιμάζουν με τις τεράστιες διαδηλώσεις τους;  Για ποιά δημοκρατία μιλάτε; Για κείνη που δέχτηκε την κηδεμονία της Ευρώπης και του ΔΝΤ;  Η κυβέρνηση σας  έδωσε χώμα, νερό, αέρα και θάλασσα, υποθαλάσσιων χώρων συπεριλαμβαλομένων, στο μεγάλο κεφάλαιο, ελληνικό και ξένο. Σε εκείνους που αποφασίζουν  και επιβάλλουν αποφάσεις  που δέχεστε με το χαμόγελο και προσπαθείτε να  αποδείξετε ότι όταν σας ζητούν 1 τους χαρίζετε 10. Τον πλούτο της χώρας, τον ιδρώτα, την παιδεία και την υγεία των Ελλήνων, το μέλλον της νεολαίας και τη ζωή όλων μας.
Αναφέρετε στη δήλωσή σας «Η πρωτοφανής αποδοκιμασία του αντιδικτατορικού φιλμ «Ζ» έχει βαθιά πολιτική σημασία και δείχνει για μια ακόμα φορά ότι οι δυνάμεις αυτές ουδέποτε αποδέχθηκαν την κοινοβουλευτική δημοκρατία που με τόσο αίμα κερδήθηκε από τον ελληνικό λαό».
Ψεύδεστε ασύστολα. Κανείς δεν αποδοκίμασε το «Ζ»  και οι φοιτητές δήλωσαν κατ` επανάληψη το ακριβώς αντίθετο. «Τιμούμε τον Κώστα Γαβρά και το έργο του». Προσωπικά πήρα για κάποια στιγμή το λόγο για να πω ότι  «τα μηνύματα που βγαίνουν από το έργο του Γαβρά είναι αντίσταση στο φασισμό και τη δικτατορία. Σήμερα στην Ελλάδα δεν έχουμε δημοκρατία αλλά δικτατορία του κεφαλαίου». Η θέση αυτή που τιμά και τον Κ. Γαβρά και το έργο του, χειροκροτήθηκε όπως ακούγεται ξεκάθαρα στα διάφορα βίντεο που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή.
Δεν αποχωρήσατε κύριε Υπουργέ. Οι Έλληνες του Παρισιού σας πέταξαν έξω από το Ελληνικό σπίτι με τα «έξω, έξω» και το θρυλικό πλέον συνθημα « dégage», σύνθημα των ξεσηκωμένων λαών των πρώην Γαλλικών αποικιών, σύνθημα που τρέμουν αυτή τη στιγμή όλοι οι δικτάτορες. Ο Κ. Γαβράς και ορισμένοι παρευρισκόμενοι, ιδιαίτερα ο Πρέσβης και η Πρόξενος, υπηρεσιακώς υποχρεωμένοι, σας ακολούθησαν. Η πλειοψηφία, συμπεριλαμβανομένων των πρωτοστατούντων στα γεγονότα φοιτητών,  παραμείναμε για πολύ ώρα ακόμα επιμένοντας, μάταια, να γίνει η προβολή των φιλμ. Επιθυμούσαμε να δούμε ή να ξαναδούμε το «Ζ» και να  το τιμήσουμε.
Εσείς χαλάσατε την εκδήλωση, εσείς προσβάλατε ακόμα μια φορά τον Ελληνικό λαό, εσείς χλευάζετε και συκοφαντείτε τη νεολαία του.  Αλλά να είστε σίγουρος, ο Ελληνικός λαός, αυτός που εσείς οδηγείτε στην καταστροφή, τον αφανισμό και τα τάρταρα, θα πεταχτεί από ξαρχής, θ` αντριέψει, θα θεριέψει και θα παρασύρει στο διάβα του αυτούς που τον καταπιέζουν, ξεπουλάν  τη γη και τον ιδρώτα του στους ισχυρούς, τους έχοντες και κατέχοντες, στο ελληνικό και ξένο αδηφάγο κεφάλαιο.
Κυριακή Γεροζήση
Συνταξιούχος ερευνήτρια, βιοχημικός
Συγγραφέας.

Ούτε στα Πατήσια, ούτε στα Παρίσια!

Ιδιαίτερα ικανοποιημένη παρουσιάζεται η κυβέρνηση μετά από τις φραστικές επιθέσεις που δέχτηκαν από Έλληνες φοιτητές ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Θεόδωρος Πάγκαλος στο Βερολίνο και στο Παρίσι αντίστοιχα.




Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιώργο Πεταλωτή, οι φοιτητές στράφηκαν μεν λεκτικά κατά του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης αλλά δεν τους χτύπησαν και αυτό αποδεικνύει πως τα μέτρα της κυβέρνησης έχουν την αποδοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Ο κ. Πεταλωτής τόνισε πως, αν οι φοιτητές διαφωνούσαν πραγματικά με την κυβερνητική πολιτική θα είχαν πλακώσει στο ξύλο τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Πάγκαλο και θα τους είχαν κάνει ασήκωτους, όπως είχαν κάνει οι διαδηλωτές τον Κωστή Χατζηδάκη. Η υπεροχή του ΠΑΣΟΚ έναντι της Νέας Δημοκρατίας είναι πασιφανής.
Η φραστική επίθεση στον κ. Πάγκαλο έγινε κατά την είσοδό του στο Ελληνικό Σπίτι της Πανεπιστημιούπολης, όπου θα προβαλλόταν η ταινία του Κώστα Γαβρά «Ζ», παρουσία του σκηνοθέτη.
Ο κ. Πάγκαλος δεν έφυγε αμέσως από την αίθουσα, γιατί είχε ήδη προμηθευτεί δέκα κιλά ποπ κορν, ένα αρνί και τριάντα δίλιτρα μπουκάλια Coca-Cola, για να απολαύσει την ταινία.
Οι φοιτητές –που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση για να ενημερώσουν τους Έλληνες και τους Γάλλους για την κατάσταση των 300 απεργών πείνας- φρίκαραν μόλις είδαν τον κ. Πάγκαλο να μασουλάει ανέμελος τα ποπ κορν, αλλά ο κ. Πάγκαλος τους είπε χαριτολογώντας «τρώω για τριακόσιους».
Στις διαμαρτυρίες των φοιτητών για την ανυποχώρητη θέση της κυβέρνησης στο θέμα των απεργών πείνας, ο κ. Πάγκαλος απάντησε πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με μεγάλη σοβαρότητα το θέμα των μεταναστών και πως σύντομα θα σταματήσει η απεργία πείνας, αφού όλοι οι απεργοί θα πεθάνουν από την πείνα.
Στη συνέχεια, ο Θεόδωρος Πάγκαλος πρότεινε στους φοιτητές να τους συναντήσει την επόμενη μέρα κάπου πιο ήσυχα για να φάνε κάνα γουρουνόπουλο για μεζέ, αλλά οι φοιτητές αρνήθηκαν γιατί φοβήθηκαν πως θα τους φάει κι αυτούς.
Ο Κώστας Γαβράς πήρε ανάποδες επειδή –αν και η βραδιά ήταν αφιερωμένη σε αυτόν- κανείς δεν του έδινε σημασία, οπότε πήρε το λόγο με τον τσαμπουκά και ζήτησε να γίνει ένας δημοκρατικός διάλογος.
Οπωσδήποτε, ο κ. Γαβράς πρέπει να είναι στην καρακοσμάρα του, γιατί –διαφορετικά- θα ήξερε πως ο μόνος τρόπος να κάνεις δημοκρατικό διάλογο με τον Πάγκαλο είναι τον φιμώσεις ή να τον μπουκώσεις με κανένα βόδι.
Μπροστά στο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει και να συνεχίσει να τρώει κάπου αλλού.
Αργότερα, ο κ. Πάγκαλος εξέδωσε ανακοίνωση, όπου υποστηρίζει πως πίσω από την φραστική επίθεση εναντίον του κρύβεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τονίζει πως ο ΣΥΡΙΖΑ κρύβεται ακόμα πίσω από τις εξεγέρσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη.
Επίσης, ο κ. Πάγκαλος δεν κρύβει το παράπονό του επειδή αναγκάστηκε να φτάσει στο Παρίσι για να καταφέρει να απολαύσει μια ταινία με παρέα και πάλι δεν μπόρεσε να την δει – στην Αθήνα φοβάται να πάει στον κινηματογράφο και έχει τρελαθεί να βλέπει ταινίες στο σπίτι.
«Ούτε στα Πατήσια, ούτε στα Παρίσια μπορώ να κυκλοφορήσω πια» αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο κ. Πάγκαλος.
Σύμφωνα με τον κ. Πάγκαλο, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι να τον αποκλείσει στο σπίτι του, ώστε να μην καίει θερμίδες, να γίνει τετραπλάσιος, να μην χωράει από την πόρτα και να χρειαστεί να έρθει μπουλντόζα για να ρίξει τους τοίχους και να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο.
Πρόσφατα, ο κ. Πάγκαλος είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να αποχωρήσει από την πολιτική και να ασχοληθεί με το καλλιτεχνικό πατινάζ. Ίσως, οι αποδοκιμασίες των φοιτητών στο Παρίσι να τον πεισμώσουν και να τον κάνουν να αλλάξει απόφαση και να συνεχίσει να προσφέρει τις ανεκτίμητες υπηρεσίες του στον τόπο.
Μιας και είναι γνωστό πως στο εσωτερικό της χώρας τα κυβερνητικά στελέχη κινδυνεύουν να φάνε το ξύλο της αρκούδας, οι φραστικές επιθέσεις σε βάρος του κ. Παπανδρέου και του κ. Πάγκαλου στο εξωτερικό έχουν προβληματίσει την κυβέρνηση, η οποία αναζητεί εναγωνίως χώρες στις οποίες να μην υπάρχουν Έλληνες, ώστε να μπορέσει από εκεί να στείλει μήνυμα νίκης, ελπίδας και αισιοδοξίας.
Με δεδομένο πως οι Έλληνες έχουν φτάσει πια σε όλες τις χώρες του κόσμου και αναζητούν δουλειά, η κυβέρνηση αποφάσισε πως τα επόμενα σημαντικά ταξίδια του Γιώργου Παπανδρέου θα είναι στο Βόρειο Πόλο και στη Γη του Πυρός.
Πηγη...πιτσιρικος.

Καταχρεωμένες επιχειρήσεις τα δύο μεγάλα κόμματα... Οι τράπεζες κρατούν στη ζωή ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ.

 

Ο κρατικός προϋπολογισμός και τα δάνεια που τους παρέχονται αφειδώς από τις τράπεζες κρατούν στη ζωή τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα της χώρας, τα οικονομικά των οποίων βυθίζονται στην αδιαφάνεια και μαρτυρούν κατασπατάληση δημόσιου χρήματος στη δυσκολότερη οικονομική περίοδο για τη χώρα.
Αν ήταν εταιρείες, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία θα είχαν κηρύξει φαλιμέντο, καθώς από τα ελάχιστα στοιχεία που μπορεί κανείς να διακρίνει από τους ισολογισμούς-μνημεία αδιαφάνειας του 2010, προκύπτει ότι το μεν κυβερνών κόμμα «μπήκε μέσα» πάνω από 42 εκατ. ευρώ, το δε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης περίπου κατά 25 εκατ. ευρώ, ενώ τα δύο κόμματα έχουν προεισπράξει την κρατική επιχορήγηση μέχρι το 2016.
Αμφότερα τα κόμματα χρειάστηκε να πάρουν νέα δάνεια για να κλείσουν τις τρύπες τους, ουσιαστικά δηλαδή να αποπληρώσουν τα υφιστάμενα δάνειά τους που, σύμφωνα με...
 παλαιότερα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, ξεπερνούν συνολικά τα 232 εκατ. ευρώ. Οι τράπεζες, που έχουν κλείσει τις στρόφιγγες των χορηγήσεων για επιχειρήσεις και ιδιώτες, δάνεισαν αφειδώς 40 εκατ. ευρώ στο ΠΑΣΟΚ και άλλα 25 εκατ. ευρώ στη Νέα Δημοκρατία.
Οι ισολογισμοί των κομμάτων είναι κυριολεκτικά γραμμένοι στο χέρι και δεν αναδεικνύουν ούτε κατά προσέγγιση την πραγματική οικονομική τους κατάσταση. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για ισολογισμό, αλλά για γενική καταγραφή εσόδων-εξόδων. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει διπλογραφικό σύστημα με αναλυτική καταγραφή των επιμέρους οικονομικών στοιχείων (υποχρεώσεις, ταμειακές ροές κ.ά.) και έκθεση ορκωτού ελεγκτή τούς καθιστά αναξιόπιστους.
ΠΑΣΟΚ: 87% επιδότηση
Το ΠΑΣΟΚ είχε πέρυσι συνολικά έσοδα 22,775 εκατ. ευρώ και δαπάνες 65,068 εκατ. ευρώ. Το 87% των εσόδων του προήλθαν από τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς στο ταμείο του κόμματος μπήκαν 18,04 εκατ. ευρώ από την κρατική χρηματοδότηση και άλλα 1,768 εκατ. ευρώ από την «επιμορφωτική χρηματοδότηση». Από τις εισφορές βουλευτών και ευρωβουλευτών εισέπραξε μόλις 1,6 εκατ. ευρώ, από τις οικονομικές εξορμήσεις (άγνωστοι χρηματοδότες) περίπου 753 χιλ. ευρώ και από τις εισφορές μελών και φίλων άλλα 873,7 χιλιάδες ευρώ.
Για να καλύψει τα έξοδά του, συνολικού ύψους 65 εκατ. ευρώ, δανείστηκε από τις τράπεζες Αγροτική (17,3 εκατ. ευρώ), Eurobank (5,1 εκατ.ευρώ), Πειραιώς (6 εκατ. ευρώ), Marfin (7,15 εκατ. ευρώ), Αττικής (5 εκατ. ευρώ) και Εθνική (25 χιλιάδες).
Δαπάνησε 6,1 εκατ. ευρώ σε αμοιβές προσωπικού και επιμόρφωση στελεχών (!), άλλα 2,6 εκατ. ευρώ σε λογαριασμούς ΔΕΚΟ και ενοίκια, και 10,9 εκατ. ευρώ για μετακινήσεις στελεχών, προβολή θέσεων και αδιευκρίνιστα «γενικά έξοδα». Πλήρωσε σε τόκους 6,49 εκατ. ευρώ, κατέβαλε άλλα 5,6 εκατ. ευρώ σε άγνωστες «ενισχύσεις» και δαπάνησε 33 εκατ. ευρώ για την εξυπηρέτηση (σ.σ. αναχρηματοδότηση) δανείων.
Ν.Δ: χρέος 127,6 εκατ.
Μια από τα ίδια και η Νέα Δημοκρατία, η οποία πέρυσι είχε έσοδα 18,7 εκατ. ευρώ και λειτουργικές δαπάνες 40 εκατ. ευρώ, τις οποίες για να καλύψει δανείστηκε 25 εκατ. ευρώ. Στο τέλος του 2010 χρωστούσε 127,6 εκατ. ευρώ και είχε στο ταμείο της 2,3 εκατ. ευρώ.
Ελαβε επιχορήγηση 15,05 εκατ. ευρώ, οι βουλευτές της συνεισέφεραν 1,2 εκατ. ευρώ και οι φίλοι του κόμματος άλλα 1,5 εκατ. ευρώ. Στον τομέα των εξόδων, πλήρωσε 7,29 εκατ. ευρώ σε δαπάνες προσωπικού, 3,378 εκατ. ευρώ σε ΔΕΚΟ και ενοίκια, 8,2 εκατ. ευρώ σε αδιευκρίνιστα «γενικά έξοδα», 4,5 εκατ. ευρώ σε εκδηλώσεις, άλλα 6,4 εκατ. ευρώ σε τόκους και έξοδα δανείων, και πάνω από 7 εκατ. ευρώ σε «ενισχύσεις».
Τι ισχύει για τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων
Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο (3023/2002) για τη χρηματοδότηση και τον έλεγχο των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων, τον οποίο πάντως η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι θα αλλάξει:
* Τα κόμματα και οι συνασπισμοί που λαμβάνουν τακτική κρατική χρηματοδότηση δημοσιεύουν κατ' έτος, το πρώτο δίμηνο κάθε χρονιάς, ισολογισμό εσόδων και δαπανών.
* Ο έλεγχος των οικονομικών τους, όπως και των υποψήφιων βουλευτών, διενεργείται από ειδική επιτροπή της Βουλής στην οποία προεδρεύει ένας εκ των αντιπροέδρων του κόμματος και μετέχουν ένας εκπρόσωπος από κάθε κόμμα που κατέχει έδρες στο Κοινοβούλιο.
Επιπλέον μετέχουν και τρεις δικαστικοί, ένας από κάθε ανώτατο δικαστήριο της χώρας.
* Η επιτροπή αναθέτει τη διενέργεια λογιστικής ή οικονομικής πραγματογνωμοσύνης σε ορκωτούς ελεγκτές οι οποίοι ελέγχουν τα βιβλία των κομμάτων και συντάσσουν αναλυτική έκθεση, πριν η επιτροπή προχωρήσει σε οποιονδήποτε έλεγχο. Η ολοκλήρωση του ελέγχου από την επιτροπή της Βουλής πρέπει να γίνεται εντός τριών μηνών.
Στο νόμο προβλέπεται και η επιβολή κυρώσεων σε περιπτώσεις παραβάσεων, ωστόσο από της ισχύος του νόμου φαίνεται να μην έχουν διαπιστωθεί παρατυπίες, αφού κανένα πρόστιμο δεν έχει επιβληθεί σε κανένα κόμμα.

Πηγη... Press-gr

Κρατικές διαφημίσεις στην Ιστοσελίδα της μαμάς Μαργαρίτας

Και ενώ γύρω μας σφυρίζουν οι επιχορηγήσεις του γιού Γιώργου στη Μ.Κ.Ο της μητέρας Μαργαρίτας , άλλοι μιλάνε για 400 παρά... κάτι χιλιάδων ευρώ.άλλοι μιλάνε 1.249.694 ευρώ, ψάξαμε και εμείς να δούμε τι είναι αυτή η Μ.Κ.Ο.. Είναι η Κ.Ε.Δ.Ε. ( Κέντρου Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη) με πρόεδρο την Μαργαρίτα Τσαντ Παπανδρέου και μέλη του Δ.Σ. όλοι μέλη του ΠαΣοΚ και μόλις μπήκαμε στη σελίδα τους στο ιντερνετ kede.org πάθαμε το μεγάλο σοκ....Γεμάτη διαφημιστικά banner σε μια ιστοσελίδα  που δεν έχει καμία επισκεψιμότητα. Εχει ΕΥΔΑΠ , έχει Τσιμέντα , έχει Βασιλόπουλο  Και πάνω από όλους ο ΟΠΑΠ . Δηλαδή ακόμα και σήμερα ο ΟΠΑΠ πληρώνει διαφημιστική δαπάνη στην Μαργαρίτα για να διαφημιστεί σε μια ιστοσελίδα που δεν μπαίνει κανένας.

 
Τι να πούμε τώρα ;;;;
Θα μας απαντήσει κανείς;;;
Θα παραιτηθεί κανένας;;;; 

Καφενείο 

Οι κερδοσκοποι και οι αγορες εχουν ονομα. Ποιος είναι τελικά ο George Soros;

George Soros,   φιλάνθρωπος, χρηματιστής, δισεκατομμυριούχος, και το αρχέτυπο του  «μετά-καπιταλιστή» κερδοσκόπου και προφήτη. Ένας άνθρωπος που όλοι φοβούνται, και όλοι κολακεύουν.
Υπεύθυνος για καταρρεύσεις χρηματιστηρίων σε τουλάχιστον 50 χώρες. Σήμερα, με βάση εκτιμήσεις, η περιουσία του ανέρχεται στα $7 δισ.
Όπως είχε δηλώσει κάποτε ο ίδιος, χρηματοδότησε εκστρατείες με σκοπό την αποτροπή επανεκλογής του George W. Bush, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος τον είχε σώσει από τη χρεοκοπία το 1990, και συνεχίζει και σήμερα να συνεργάζεται με τον πατέρα του στα πλαίσια του...
Carlyle Group, ενός πανίσχυρου χρηματοοικονομικού ομίλου. Πολλοί τον θεωρούν όργανο της CIA, και λέγεται πως έχει εμπλακεί σε ουκ ολίγες ανατροπές κυβερνήσεων ανεξάρτητων κρατών.
Ο Soros γεννήθηκε το 1930 στην Ουγγαρία. Μετανάστευσε στην Αγγλία το 1947. Εκεί γνώρισε τον αντικομουνιστή φιλόσοφο Karl Popper, του οποίου έγινε μαθητής. και έκτοτε συνεχίζει το έργο του. Το 1956 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου δημιούργησε το πρώτο hedge fund με σκοπό την εξυπηρέτηση των μεγάλων επιχειρηματικών περιουσιών. Από το 1960, η κύρια εταιρία του Quantum Fund, του επιφέρει ένα μέσο ετήσιο εισόδημα αντίστοιχο του 34.5% των επενδύσεων του.
Ο Soros δεν δημιούργησε ποτέ πλούτο, αλλά πλούτισε από τις χρηματιστηριακές δραστηριότητες. Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η προσωπική του περιουσία τον κατατάσσει στους 25 πιο πλούσιους ανθρώπους της Αμερικής. Τον έχουν αποκαλέσει ως «τον άνθρωπο που προκάλεσε τη κατάρρευση της Τράπεζας της Αγγλίας», όταν το 1992 εξαπέλυσε μια μελετημένη επίθεση εις βάρος της στερλίνας, αποκομίζοντας πολλά δισεκατομμύρια εις βάρος των φορολογουμένων της Βρετανίας.
Πρόκειται για τον κατ εξοχήν κερδοσκόπο. Και παρά το γεγονός ότι υπέστη απώλειες στη κατάρρευση του χρηματιστηρίου το 1987, τη κρίση στη Ρωσία το 1998, και τις εταιρίες φούσκες του ίντερνετ, έχει κερδίσει πολλά χρήματα από την οικονομική κρίση που έπληξε την Ασία από το 1997 και μετά.
Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος πολλών οργανισμών, στους οποίους έχει δωρίσει περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια, ο Soros θεωρείται από τους μεγαλύτερους σύγχρονους φιλάνθρωπους ευεργέτες. Το βασικό του ίδρυμα είναι το Open Society Institute, που βασισμένο στις διδαχές του Karl Popper, έχει σκοπό του την ανοιχτή κοινωνία που «θα φέρει έναν καλύτερο κόσμο».
Το βασικό  έργο του ιδρύματος είναι «η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η καταπολέμηση των ναρκωτικών, η εκπαίδευση των πολιτικών ηγετών, και η ελευθερία της πληροφόρησης». Παράλληλα, χρηματοδοτούνται εκστρατείες για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, και την εφαρμογή προγραμμάτων με υποκατάστατα για τους τοξικομανείς. Αυτή του η φιλανθρωπική δράση, βοηθά στη βελτίωση της άσχημης εικόνας του Soros, ως αδίστακτου κερδοσκόπου.
Παρόλα αυτά, πολλοί είναι εκείνοι  που τον θεωρούν ως αχυράνθρωπο της CIA και του Ισραήλ, λέγοντας ότι η περιουσία του οφείλεται σε οικονομικά και άλλα εγκλήματα, και όχι στα μαγικά του κόλπα. Τα πρώτα χρόνια, το  Quantum Fund διοικούνταν από εκπροσώπους του Jacob Rothschild, και του Edmond Safra, Ισραηλινού μεγαλέμπορου όπλων.
Η εφημερίδα The Nation αποκάλυψε κάποτε πως ο George Soros έσωσε το 1990 τον George W. Bush από τη  χρεοκοπία αναλαμβάνοντας τα χρέη του. Όταν ρωτήθηκε για αυτό, απάντησε πως το έκανε για να αγοράσει «πολιτική επιρροή».
Σήμερα, μεταξύ άλλων, είναι μέλος της Carlyle Group, που αποτελεί το οικονομικό καταφύγιο πολλών πρώην συντηρητικών Αμερικανών πολιτικών, και που είναι ίσως η σημαντικότερη χρηματοοικονομική εταιρία στο πλανήτη.  Το 2002, ο Soros καταδικάστηκε σε πρόστιμο $2.2 δισ. για οικονομικά εγκλήματα, όταν προσπάθησε να επιτεθεί στη γαλλική Societe Generale, μέσω του χρηματιστηρίου.
Πέρα από το Open Society Institute, ο Soros έχει δημιουργήσει ή χρηματοδοτήσει μια σειρά από σημαντικές οργανώσεις και ιδρύματα όπως είναι το Human Rights Watch και το  International Crisis Group. Το πρώτο έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συλλογή στοιχείων εναντίον του καθεστώτος Milosevic, και την ως εκ τούτου Νατοϊκή επέμβαση στη Σερβία.
Ο George Soros έχει παίξει σημαντικό ρόλο στις αλλαγές κυβερνήσεων, και πιο πολύ στη Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος στη Πολωνία, όπου ήταν φίλος (ταυτόχρονα) με τον στρατηγό  Jaruselski και του βασικού στελέχους της συνδικαλιστικής οργάνωσης Solidarnoc, του Bronislaw Geremek που σήμερα είναι στο ΔΣ της International Crisis Group.
Είναι επίσης σχεδόν σίγουρο ότι ενεπλάκη στη προετοιμασία της «βελούδινης επανάστασης» της Τσεχίας, που κατέληξε στην ανάληψη της προεδρίας της χώρας από τον Vaclav Havel. Κάτι ανάλογο έκανε και στη Σερβία εναντίον του Slobodan Milosevic, αλλά και στη Γεωργία εναντίον του Edouard Shevarnardze. Σε κάθε περίπτωση, στηρίζεται από διάφορες οργανώσεις νεολαίας. Λέγεται ότι αυτός προκάλεσε σημαντικές κοινωνικές αναταραχές στην Ουκρανία και στη Λευκορωσία. Μάλιστα, οι ρωσικές αρχές, για να τον ξεφορτωθούν, χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα ότι δεν είχαν πληρωθεί κάποια ενοίκια, και έδιωξαν από τη χώρα το Open Society Institute, ενώ έθεσαν υπό κράτηση τον Mijaíl Khodorkovsky.
Αν προσπαθήσουμε να ακτινογραφήσουμε τα κίνητρα του «ανθρώπου που προκάλεσε τη κατάρρευση της Τράπεζας της Αγγλίας», ενώ παράλληλα διέθεσε $12 εκατομμύρια για να μην επανεκλεγεί ο George W. Bush, συναντούμε πολλές  αντιφάσεις. Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του στο New Statesman, ο δημοσιογράφος Neil Clark υποστηρίζει ότι ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, και ο δισεκατομμυριούχος Soros, συμφωνούσαν στη δημιουργία μιας νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας αυτοκρατορίας, αλλά όχι στους τρόπους με τους οποίους αυτή θα έπαιρνε μορφή. Ο Soros, που επί πολλά χρόνια προσπαθεί να δώσει ένα ανθρώπινο πρόσωπο στον καπιταλισμό, μάλλον θεωρεί πως η σκληρότητα των μεθόδων του Bush κάνει τους λαούς να απαξιώνουν το ιδανικό για αυτόν παγκόσμιο σύστημα. Άλλοι πάλι απλά θεωρούν ότι οι δραστηριότητες του Soros δεν είναι παρά μια παραπλάνηση του κόσμου, ώστε να θεωρεί ότι στην Αμερική υπάρχει κάποια δημοκρατική ανταλλαγή απόψεων.
Το 2002, ο George Soros είχε δηλώσει δημοσίως ότι «επί αρχαίας Ρώμης, μόνο οι Ρωμαίοι δικαιούντο να ψηφίζουν. Σήμερα, με τον σύγχρονο παγκόσμιο καπιταλισμό, μόνο οι Αμερικανοί ψηφίζουν. Οι Βραζιλιάνοι δεν ψηφίζουν…».