Βατικανό και Μαρξ...

Το 1992 η Καθολική Εκκλησία ζήτησε επισήμως συγγνώμη για την καταδίωξη του αστρονόμου του 17ου αιώνα Γαλιλαίου, ο οποίος είχε «τολμήσει» να υποστηρίξει ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο.
Το 2008 το Βατικανό εξέτασε μέχρι και το ενδεχόμενο να τοποθετήσει ένα άγαλμά του.
Ποιος ακολουθεί;
Θα μπορούσε το επόμενο «συγχωροχάρτι» να πάρει ένα άθεος φιλόσοφος του 19ου αιώνα;
 

Το 2009 ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του Βατικανού, παρουσίαζε με θετικό τρόπο τον Καρλ Μαρξ. Ο συγγραφέας, ο γερμανός ιστορικός Georg Sans, υμνούσε τον Μαρξ για την κριτική του σε ό,τι αφορούσε την αλλοτρίωση και την αδικία που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι της εργατικής τάξης, σε έναν κόσμο όπου λίγοι προνομιούχοι κατέχουν το κεφάλαιο. Ο Sans, όπως αναφέρει η Lynn Parramore στο truth-out.org, άφηνε να εννοηθεί ότι οι απόψεις του Μαρξ ήταν επίκαιρες όσο ποτέ εκείνη τη χρονιά: «Πρέπει να αναρωτηθούμε, αν οι μορφές αλλοτρίωσης για τις οποίες είχε μιλήσει ο Μαρξ προέρχονται από το καπιταλιστικό σύστημα».
 

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, ωστόσο, υποστήριζε άλλο «τροπάριο», καταγγέλλοντας το μαρξισμό ως μία από τις μεγάλες μάστιγες της σύγχρονης εποχής.
Ο Πάπας Φραγκίσκος, ο 266ος Πάπας της Καθολικής Εκκλησίας, που εξελέγη στις 13 Μαρτίου 2013, φαίνεται να είναι εντελώς διαφορετικός.
Πρόσφατα σχόλιά του σχετικά με τον καπιταλισμό, υπονοούν ότι είναι ένας άνθρωπος που καταλαβαίνει από οικονομικά –ειδικά τη σχέση μεταξύ του αχαλίνωτου καπιταλισμού και της αδικίας. Σε ένα κείμενο 84 σελίδων που δημοσίευσε πρόσφατα, ο Πάπας Φραγκίσκος μίλησε με σκληρό ύφος για το βάναυσα, άδικο οικονομικό σύστημα της εποχής, ένα λόγο που ο ίδιος ο Μαρξ θα χειροκροτούσε.
 

«Ακριβώς όπως η εντολή “Ου φονεύσεις”, θέτει ένα σαφές όριο, προκειμένου να διαφυλάξει την αξία της ανθρώπινης ζωής, σήμερα πρέπει επίσης να πούμε “ου φονεύσεις” σε ένα οικονομικό σύστημα που προάγει τον αποκλεισμό και την ανισότητα. Αυτή η οικονομία σκοτώνει…
Όσο δε λύνονται με δραστικό τρόπο τα προβλήματα των φτωχών, απορρίπτοντας την απόλυτη αυτονομία των αγορών και της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας και καταπολεμώντας τις διαρθρωτικές αιτίες της ανισότητας, δε θα βρεθεί καμία λύση για τα προβλήματα ολόκληρου του πλανήτη».
Ποιος να το περίμενε αυτό;
Για να είναι κανείς σε θέση να κατανοήσει τι συμβαίνει, προσθέτει το δημοσίευμα, πρέπει να γνωρίζει λίγα πράγματα για τη θεολογία της απελευθέρωσης, ενός κινήματος που προήλθε από τη γενέτειρα του Πάπα Φραγκίσκου, Λατινική Αμερική.
 

Η θεολογία της απελευθέρωσης, ήταν ένα καθολικό φαινόμενο που επικεντρώθηκε στην ενεργό καταπολέμηση της οικονομικής και κοινωνικής καταπίεσης. Είναι ο «χώρος» όπου συναντώνται οι ιδέες του Καρλ Μαρξ και της Καθολικής Εκκλησίας.
Παρότι ο Μαρξ ήταν σίγουρα άθεος, οι καθολικοί που υποστηρίζουν τη θεολογία της απελευθέρωσης, αντιλαμβάνονται ότι η στάση του απέναντι στη θρησκεία είχε δύο αποχρώσεις. Την έβλεπε σαν ένα νόμισμα με δύο πλευρές: μια συντηρητική δύναμη που μπορούσε να μπλοκάρει τις θετικές αλλαγές, αλλά και ως μια δεξαμενή ενέργεια που θα μπορούσε να αντισταθεί στην αδικία.
 

Ο Gustavo Gutiérrez ήταν ένας περουβιανός καθολικός ιερέας, ο οποίος μεγάλωσε σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Χρησιμοποίησε τις ιδέες του Μαρξ για την ιδεολογία, τις τάξεις και τον καπιταλισμό για να αναπτύξει μια οπτική για το πώς ο χριστιανισμός θα μπορούσε να βοηθήσει τους φτωχούς, όσο βρίσκονταν επάνω στη Γη, παρά να τους προσφέρει απλά «παρηγοριά στους Ουρανούς».
Καθώς η Λατινική Αμερική έβλεπε την άνοδο δικτατορικών καθεστώτων κατά τις δεκαετίες 1960-1970, ο Gutiérrez καλούσε τους καθολικούς να αγαπούν τον πλησίον τους και να προσπαθήσουν να μεταμορφώσουν την κοινωνία τους σε κάτι καλύτερο.
Οι υποστηρικτές της νέας θεολογίας της απελευθέρωσης επέμεναν στην ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή στην κοινωνική και οικονομική αλλαγή. Έκαναν λόγο για εναλλακτικές δομές και δημιουργικούς τρόπους –όχι βίαιους- για να απελευθερωθούν όλοι οι φτωχοί από όλες τις μορφές καταπίεσης και κακοποίησης.
 

Η επίσημη ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας είχε τεταμένες σχέσεις με τους υποστηρικτές της θεολογίας της απελευθέρωσης, όμως ορισμένοι παρατηρητές του Πάπα Φραγκίσκου, αναφέρουν ότι φαίνεται πως έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία.
Στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη, ο νέος προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας συνάντησε από κοντά τον Gutiérrez.
Μετά από αυτό, η εφημερίδα του Βατικανού δημοσίευσε ένα δοκίμιο, στο οποίο υποστήριζε ότι με ένα Λατινοαμερικάνο Πάπα να ηγείται της Εκκλησίας, η θεολογία της απελευθέρωσης δε θα έμενε άλλο «στη σκιά, στην οποία είχε παραμείνει για πολλά χρόνια, τουλάχιστον στην Ευρώπη».
 

Ο καθολικός κόσμος πλέον «κρέμεται από τα χείλη» του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος καλεί τους πολιτικούς να εξασφαλίσουν στους λαούς «αξιοπρεπή εργασία, εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη» και καταφέρεται εναντίον της «ειδωλολατρίας του χρήματος».
Βέβαια, από την άλλη, συνεχίζει το δημοσίευμα, η αντίθεσή του να γίνονται και οι γυναίκες ιερείς, καταδεικνύει ότι δεν είναι ακόμη έτοιμος να αγκαλιάσει την ισότιμη μεταχείριση των γυναικών, όμως έκανε ένα βήμα μπροστά λέγοντας ότι οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στην Εκκλησία.
 

Καθολικοί ιερείς, ειδικά στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ευρώπη, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν αυτήν την αντικαπιταλιστική ρητορική του και τις ιδέες για αλληλεγγύη απέναντι στους φτωχούς. Για πολλά χρόνια, πολλοί θεωρούσαν τον Μαρξ και την κριτική του στον καπιταλισμό «ξεπερασμένη». Άλλοι όμως έβλεπαν την απορρύθμιση, παγκοσμιοποίηση και αναδιανομή του πλούτου… προς τη μεριά των πλουσίων, ως μια ιδιαίτερα δυσάρεστη και επιθετική μορφή καπιταλισμού, που ερχόταν όλο και περισσότερο σε αντίθεση με τις χριστιανικές αξίες. Αντί να γίνεται πιο δίκαιος και μετριοπαθής, ο καπιταλισμός γινόταν όλο και πιο βίαιος και ακραίος.
Ο Μαρξ, ο οποίος είχε προβλέψει ότι ο καπιταλισμός θα προκαλούσε τεράστιες ανισότητες, ακούγεται αρκετά «προφητικός» πια.
Ίσως ο Πάπας Φραγκίσκος να αποδειχτεί «ανοιχτός» στο να λάβει υπόψη του τις ιδέες του Μαρξ, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πιο ανθρωποκεντρικό οικονομικό σύστημα.
 

«Ορισμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να υποστηρίζουν και να υπερασπίζονται θεωρίες που υποθέτουν ότι η οικονομική ανάπτυξη, μέσα σε ένα σύστημα ελεύθερης αγοράς, θα επιφέρει περισσότερη δικαιοσύνη στον κόσμο και λιγότερο αποκλεισμό. 

Η άποψη αυτή, που δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα γεγονότα, εκφράζει μια ακατέργαστη και αφελή εμπιστοσύνη στην καλοσύνη εκείνων που κυνηγούν την οικονομική δύναμη στη λειτουργία του οικονομικού συστήματος που ήδη επικρατεί» είπε καταγγέλλοντας την κυριαρχία της ελεύθερης αγοράς επάνω στους ανθρώπους, τον ακρογωνιαίο λίθο της νεοκλασικής οικονομικής θεωρίας, που «αγκάλιασε» ο Milton Friedman, ο Alan Greenspan και ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου.

 

ONLINE-PRESS

Tα πρωτοσέλιδα τoυ Σαββάτου - 07/12/2013

Περίεργες πληροφορίες για τον Τόμσεν!

Ανοίγουν σιγά-σιγά τα στόματα στο παρασκήνιο και όχι μόνο!

Δίνουν και παίρνουν οι πληροφορίες (σσ και όχι μόνο) τόσο στο Μαξίμου όσο και στο γραφείο του Καραμανλή ότι κάποιοι τροϊκανοί , κυρίως αυτοί του Τόμσεν του ΔΝΤ, εξυπηρετούν συγκεκριμένα επενδυτικά συμφέροντα. Πέραν των... φημών υπάρχουν και στοιχεία για την παρέα του «Όχι σε όλα» Τόμσεν.
Δεν είναι τυχαίο ότι το μεσημέρι ο Προκόπης Παυλόπουλος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Real Fm αναρωτήθηκε «μήπως η τρόικα το μόνο που εξυπηρετεί είναι τα διάφορα funds;»... Δεν θα έλεγε κάτι αν δεν ήταν σίγουρος και ειδικά όταν πρόκειται για τέτοια ζητήματα διεθνούς ενδιαφέροντος. Επίσης, ούτε ο Στουρνάρας θα ήταν τόσο εκνευρισμένος με τον "κακοήθη Πολ" αν δεν ήξερε πέντε πράγματα παραπάνω.

logiosermis.net

ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΤΡΩΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΦΑΓΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. Aλλα ο Ταμήλος το χαβά του.

Γράφει ο petrosdiver.
Μετά το τραγικό περιστατικό με το μαγκάλι που έχασε την ζωή της η άτυχη 13χρονη, ένα άλλο περιστατικό, ευτυχώς οχι θανατηφόρο, αλλά εξίσου τραγικό, έρχεται να προστεθεί στον ήδη μακρύ κατάλογο. Όπως αναφέρει η τοπική εφημερίδα “Κόσμος”, στον περιβάλλοντα χώρο Δημοτικού Σχολείου στα Ζαρουχλέϊκα της Πάτρας, διερχόμενοι αλλά και κηδεμόνες έγιναν αυτόπτες μάρτυρες περιστατικού που κυριολεκτικά τους άφησε άναυδους.
Μια  μικρή μαθήτρια αναζητούσε τροφή στα αποφάγια άλλων μαθητών. Και παίρνοντας  από τα σκουπίδια ένα μισοφαγωμένο σάντουιτς άρχισε να το τρώει.
Τέτοιες εικόνες, όπως λένε οι κάτοικοι της περιοχής  είναι καθημερινό φαινόμενο, με τους μικρούς μαθητές να μην έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν ή να φέρουν μαζί τους ούτε λίγο ψωμί προκειμένου να φάνε στο διάλειμμα.

Φυσικά για όλα αυτά τα περιστατικά φταίει ο απλός πολίτης που δεν διαθέτει κοινή λογική.!!!
Ετσι δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Radio1d.gr και στην εκπομπή “Όλα στην φόρα” του Ντήν Βουλκίδη και της Βάσιας Μπάρμπα, ο κ. Μ. Ταμήλος, βουλευτής Τρικάλων της Νέας Δημοκρατίας και ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμμία ευθύνη.
” Είναι άδικο ότι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία να τα ρίχνουμε στην κυβέρνηση. Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ η κυβέρνηση στην Αθήνα να λύσει το πρόβλημα μιας οικογένειας που μένει στην επαρχία. Οι βουλευτές δεν πλησιάζουν τον πρωθυπουργό για αυτό και ο κόσμος εκλέγει την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι πολίτες δεν μπορούν να ενημερωθούν σωστά για το γεγονός ότι το να ανάβεις μαγκάλια στο σπίτι σου είναι επικίνδυνο; Η ατομική υπευθυνότητα είναι πολύ σημαντική υπόθεση.” 
Αυτά είπε ο βουλευτής, ενώ υπεραμύνθηκε της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση υποστηρίζοντας οτι είναι ο μόνος τρόπος για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.
 Και τέλος μας ενημέρωσε οτι και η καταπολέμηση της ανεργίας δεν είναι ευθύνη της κυβέρνησης 
 ” Πάνω από 1.5 εκατομμύριο Έλληνες είναι άνεργοι. Αυτό δεν μπορεί να το λύσει το κράτος. Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλεία και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο. Δεν υπάρχει περίπτωση για τα επόμενα πέντε χρόνια το κράτος να ασκήσει κοινωνική πολιτική μέσω προσλήψεων. Πρέπει πρώτα να ορθοποδήσουμε και να αποκτήσουμε ξανά την αξιοπιστία μας”. 

ΤΑ ΣΧΌΛΙΑ ΝΟΜΊΖΩ ΌΤΙ ΕΊΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΆ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Σαμποτάζ Προβόπουλου – Στουρνάρα στην οικονομία με ανοχή Σαμαρά!

ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ – ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΧΑΛΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ FUNDS ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ.

Σιωπούν ακόμα και οι διεφθαρμένοι και κρατικοδίαιτοι τραπεζίτες για το σκάνδαλο που ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία!

Εάν νομίζετε ότι τα έχουμε δει όλα σε αυτή την χώρα, γελιέστε. Ο αρχιτέκτονας της κρίσης Προβόπουλος συνεχίζει το ολέθριο έργο του προφανώς μέχρι την απόλυτη εξαθλιωση οικονομίας και κοινωνίας. Διαβάστε και βγάλτε τα συμπεράσματα σας.

Η κυβέρνηση εξήγγειλε με τυμπανοκρουσίες την παροχή άδειας πενταετούς διαμονής σε όσους αλλοδαπούς επενδύσουν σε ακίνητο στην Ελλάδα, με όριο τις 250,000 Ευρώ.

Έλληνας κάτοχος ακινήτου λοιπόν, συμφωνεί με κάτοικο του Ιρακινού Κουρδιστάν (που πλέον είναι το Ελντοράντο της Μ. Ανατολής) την πώληση ενός ακινήτου αξίας 580,000 Ευρώ. Μετά τις υπογραφές, ο Κούρδος επιχειρηματίας στέλντει έμβασμα με ολόκληρο το ποσό στον τραπεζικό λογαριασμό του πωλητή, σε μεγάλη, συστημική τράπεζα.

Με έκπληξη τους λοιπόν, διαπιστώνουν ότι η τράπεζα απαιτούσε λεπτομερή έλεγχο του καταθέτη ώστε να δεχθεί την κατάθεση, βάσει της αυστηρής οδηγίας που υπάρχει από την ΤτΕ. Λογικό, αφού ο καταθέτης οφείλει να αποδείξει πως το ποσό δεν προέρχεται από εγκληματική δραστηριότητα. Και εδώ αρχίζει η παράνοια: Μέσα στα δικαιολογητικά, περιλαμβάνονται φορολογικά πιστοποιητικά τα οποία οι μισές χώρες του πλανήτη δεν διαθέτουν! Μεταξύ των οποίων η Κίνα, η Αίγυπτος και άλλα κράτη τα οποία λόγω συνθηκών θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρώτης τάξεως πηγή εσόδων για την πολύπαθη Ελληνική οικονομία!

Αφού ο αγοραστής ήταν αδύνατον να προσκομίσει κάτι που δεν είχε, όπως π.χ. και ένας Αιγύπτιος επιχειρηματίας δεν έχει ατομική φορολογική δήλωση αλλά καλύπτεται από την εταιρική, ο Κινέζος το ίδιο κλπ κλπ, το ποσό επεστράφη!

Θέλετε και την πιο εξωφρενική συνέχεια; Ο αγοραστής μπόρεσε νομιμότατα και εύκολα να καταθέσει το ίδιο ποσό σε Γερμανική τράπεζα όπου τον περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες!

Αυτό το έγκλημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά προφανέστατα συμβαίνει σε εκατοντάδες περιπτώσεις με αποτέλεσμα να στερείται ρευστότητας το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα και να θησαυρίζουν οι Γερμανικές και άλλες τράπεζες. Που υποτίθεται πως διέπονται από το ίδιο πλαίσιο λειτουργίας.

Συμπερασματικά:

Η οικονομία στερήθηκε 600 χιλιάρικα ρευστότητας.

Ο ιδιοκτήτης έμεινε με το σπίτι απούλητο, πράγμα που δεν θα συμβεί όταν καταφθάσουν τα hedge funds των πλειστηριασμών στην Ελλάδα, που λόγω της εξαγοράς των δανείων ΔΕΝ ΔΙΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΙΣΡΟΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΣ! Έχουν νομιμοποιήσει τα κεφάλαια τους μέσω της αγοράς των δανείων από τα τραπεζικά ιδρύματα.

Η αγορά στερήθηκε 600 χιλιάρικα που θα έμπαιναν στην τσέπη του Έλληνα πολίτη, από ξένο επενδυτή.

Εν κατακλείδι, ο Προβόπουλος επιφέρει άλλο ένα τεράστιο χτύπημα στην πραγματική οικονομία, ξεφτιλίζοντας τις κυβέρνητικές δεσμεύσεις περί προσέλκυσης επενδύσεων, κίνητρα για τους επενδυτές κλπ.

Φανταστείτε λοιπόν όταν π.χ. η Κίνα έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα ρευστότητας στον πλανήτη, ένας Προβόπουλος να κλείνει την πόρτα στον Κινέζο επενδυτή προς όφελος των Γερμανικών τραπεζών.

Και ακόμα είναι στην θέση του, όπως και ο Στουρνάρας.

Πηγή

«Μπουρλότο» από τη ΔΑΚΕ! Καταψηφίστε τον προϋπολογισμό

Θέτει τους βουλευτές προ των ευθυνών τους ενόψει της αυριανής ψηφοφορίας για τον προϋπολογισμό του 2014.

«Σ’ αυτό το κοινωνικό ολοκαύτωμα κανείς δεν μπορεί και δεν δικαιούται να μένει απαθής, πολλών δε μάλλον εσείς που είστε οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού», λέει η ΔΑΚΕ, ζητώντας στην ουσία από τους βουλευτές να καταψηφίσουν τον προϋπολογισμό, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την κυβέρνηση.

 
economikos

Βασίλης Καπερνάρος: Την ώρα που τα κόμματα χρωστούν εκατομμύρια στην ΔΕΗ, κόβεται το ρεύμα σε άπορες οικογένειες…

Πόσα χρωστάνε τα κόμματα στη ΔΕΗ;

Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και με το θερμόμετρο να καταγράφει θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν σε πολλές περιοχές της χώρας, καταγράφονται εικόνες ντροπής με οικογένειες που ζουν χωρίς ρεύμα.

Την ίδια ώρα οι τιμωροί του Ελληνικού λαού που έκοψαν το ρεύμα σε αυτές τις οικογένειες, πουλάνε μεγαλοψυχία και το επανασυνδέουν. Αυτοί το έκοψαν, αυτοί το επανασυνδέουν.

Σήμερα καταθέτω ερώτηση με την οποία ζητώ να μάθουν όλοι οι ‘Ελληνες πόσα χρήματα χρωστούν τα κόμματα της βουλής στην ΔΕΗ και γιατί δεν έχει διακοπεί ακόμα το ρεύμα στα γραφεία τους.

Σημειώνω ότι στο διαδίκτυο αναφέρονται ποσά που αν είχαν πληρωθεί, θα είχαν καλύψει τις ανάγκες όλων εκείνων που δεν έχουν ρεύμα, συγκεκριμένα διαβάζω ότι η ΝΔ οφείλει 560.000 ευρώ, ισχύει; Θα δείξει την πυγμή της η ΔΕΗ ή θα κόβει το ρεύμα σε φτωχούς, άνεργους και ασθενείς;

 Πηγή

Απεβίωσε ο Νέλσον Μαντέλα

Θλίψη σκόρπισε στην υφήλιο η είδηση του θανάτου του Νέλσον Μαντέλα το βράδυ της Πέμπτης σε ηλικία 95 ετών.

Το θάνατό του ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, Τζέικομπ Ζούμα, ο οποίος έδωσε εντολή οι σημαίες στη Νότια Αφρική να κυματίσουν μεσίστιες στη μνήμη του «Μαντίμπα», τονίζοντας ότι ο Μαντέλα θα κηδευτεί δημοσία δαπάνη.

Ο «Μαντίμπα» πέθανε γαλήνια στο σπίτι του στο Γιοχάνεσμπουργκ, περιστοιχισμένος από τα μέλη της οικογένειάς του.

Ποιος ήταν ο Νέλσον Μαντέλα

Παγκόσμιο είδωλο στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ και εθνικός ήρωας στην πατρίδα του, τη Ν. Αφρική, ο Νέλσον Μαντέλα, ο πρώτος μαύρος, δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας του άφησε το βράδυ της Πέμπτης την τελευταία του πνοή. Η εύθραυστη υγεία του τον πρόδωσε. Ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της εποχής μας, ήταν ένας άνθρωπος που η αφοσίωσή του στις ελευθερίες του λαού του ενέπνευσαν υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Αν και την τελευταία δεκαετία είχε αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή, παρέμενε εξαιρετικά δημοφιλής εντός και εκτός συνόρων. Διάσημος για τον αγώνα του κατά του ρατσισμού, πέρασε είκοσι επτά χρόνια στη φυλακή αγωνιζόμενος ενάντια στο τελευταίο προπύργιο της λευκής παντοδυναμίας στη «μαύρη ήπειρο», για να κάνει, μετά την απελευθέρωσή του, σκοπό της ζωής του την εθνική και φυλετική συμφιλίωση. Ελεύθερος από το 1990, ανέλαβε την προεδρικό χρίσμα από το 1994 μέχρι το 1999. Το 1993 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον τελευταίο πρόεδρο του απαρτχάιντ, Φρεντερίκ ντε Κλερκ, για την επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων που οδήγησαν στη Δημοκρατία.

Ο Μαντέλα γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου το 1918 στο Τρασκέι στη Νότιο Αφρική. Γιος ενός φυλάρχου αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Γιοχάνεσμπουργκ. Πήγε στο Γιοχάνεσμπουργκ επειδή οι γονείς του ήθελαν παρά τη θέλησή του να τον παντρέψουν. Το 1944, έγινε μέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) και εργάστηκε σκληρά για την εξάλειψη των πολιτικών του απαρτχάιντ του κυβερνώντος Εθνικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της δίκης του για τις δραστηριότητές του, ο Μαντέλα διακήρυξε: «Πάλεψα ενάντια στην κυριαρχία των λευκών, πάλεψα και ενάντια στην κυριαρχία των μαύρων. Αυτό που επιθυμώ είναι το ιδανικό μιας δημοκρατικής και ελεύθερης κοινωνίας, όπου όλοι οι άνθρωποι συμβιώνουν αρμονικά και απολαμβάνουν ίσων ευκαιριών. Είναι ένα ιδανικό, το οποίο ελπίζω να ζήσω και να το πραγματοποιήσω. Αλλά αν χρειαστεί, είναι ένα ιδανικό για το οποίο είμαι προετοιμασμένος να πεθάνω»...

Το 1969 η μοίρα χτύπησε δύο φορές την οικογένειά του. Χάνει τον ένα γιο του από AIDS και τον άλλο σε τροχαίο δυστύχημα.Το 2010 χάνει και την δισέγγονή του σε τροχαίο.  Από τότε ο Μαντέλα δραστηριοποιείται ενεργά κατά του AIDS. Κατά την 90ή επέτειο των γενεθλίων του, το 2008, έγινε ένας παγκόσμιος εορτασμός προς τιμήν του .

Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Στις αρχές του Ιουνίου εισήχθη στο νοσοκομείο για 24 ώρες στο πλαίσιο εξετάσεων ρουτίνας, όπως δήλωσαν τότε οι αρχές, ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο πέρασε σχεδόν τρεις εβδομάδες στο νοσοκομείο με λοίμωξη του αναπνευστικού έπειτα από εγχείρηση για αφαίρεση πέτρας από τη χοληδόχο κύστη. Είχε ιστορικό πνευμονοπάθειας από το 1988, όταν προσεβλήθη από φυματίωση στη φυλακή όπου βρισκόταν ως πολιτικός κρατούμενος. Το 2001 υπεβλήθη σε ακτινοθεραπεία για καρκίνο του προστάτη και τον επόμενο χρόνο δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι είχε θεραπευτεί εντελώς.

Νόμπελ Ειρήνης το 1993 

Ο Μαντέλα τιμήθηκε το 1993 με το Νόμπελ Ειρήνης, από κοινού με τον πρόεδρο ντε Κλερκ, για τις προσπάθειές τους να καταργήσουν το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρικής.

Ενόσω ήταν ακόμη κρατούμενος, το 1988, το Ευρωκοινοβούλιο του είχε απονείμει το βραβείο Ζαχάροφ «για την ελευθερία του πνεύματος» ενώ το 1992 τιμήθηκε με το τουρκικό βραβείο «Κεμάλ Ατατούρκ», αλλά αρχικά αρνήθηκε να το παραλάβει, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και το δέχτηκε μόνο το 1999. Το 1998 είχε τιμηθεί από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον με το χρυσό μετάλλιο (την ανώτατη διάκριση) του Κογκρέσου ενώ το 2006 η Διεθνής Αμνηστία τον ανακήρυξε «Πρεσβευτή της Συνείδησης», την υψηλότερη διάκρισή της.

Τον Νοέμβριο του 2009 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε την 18η Ιουλίου "Ημέρα του Μαντέλα" και κάλεσε όλους τους ανθρώπους να αφιερώσουν 67 λεπτά από το χρόνο τους για να κάνουν κάτι θετικό για τον πλησίον τους, τιμώντας τα 67 χρόνια που ο Μαντέλα αφιέρωσε στον αγώνα του κατά του ρατσισμού.

Το 1994 είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Έγραψε δύο αυτοβιογραφικά βιβλία, το «Μακρύ δρόμο προς την ελευθερία» και το «Συζητήσεις με τον εαυτό μου» που έγιναν διεθνή μπεστ-σέλερ.


Ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, Τζέικομπ Ζούμα, απευθυνόμενος στο λαό της χώρας, εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για το θάνατο του Νέλσον Μαντέλα, λέγοντας ότι η ταπεινοφροσύνη αλλά και η αποφασιστικότητά του ενέπνευσαν την αλλαγή όχι μόνο στη χώρα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Ο αγαπημένος μας Νέλσον Μαντέλα έφυγε από κοντά μας. Άφησε ειρηνικά την τελευταία του πνοή στις 5 Δεκεμβρίου του 2013. Αναπαύεται πλέον. Αναπαύεται εν ειρήνη. Το έθνος μας έχασε τον πιο σημαντικό γιο του. Ο λαός μας έχασε έναν πατέρα», είπε ο Ζούμα.

«Παρόλο που γνωρίζαμε ότι αυτή η μέρα θα έρθει, τίποτα δεν μπορεί να μειώσει τη θλίψη μας και το αίσθημα της διαρκούς απώλειας. Ο ακούραστος αγώνας του για την ελευθερία κέρδισε τον σεβασμό όλου του κόσμου. Η ταπεινότητά του, η συμπόνια και η ανθρωπιά του κέρδισαν την αγάπη του κόσμου. Οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι με την οικογένεια Μαντέλα. Σε αυτούς χρωστάμε ευγνωμοσύνη», είπε.

«Οι σκέψεις μας είναι με την οικογένεια, τους φίλους και όλους όσους πολέμησαν στο πλευρό του Μαντέλα. Οι σκέψεις μας είναι με το λαό της Νότιας Αφρικής που θρηνεί σήμερα το χαμό του ανθρώπου που περισσότερο από κάθε άλλο κατάφερε να ενσαρκώσει την ομόνοια σε ένα ολόκληρο έθνος. Οι σκέψεις μας είναι με τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που θαύμασαν και αγκάλιασαν τον Μαντέλα σαν άνθρωπο αλλά και τον αγώνα του. Είναι μια στιγμή βαθύτατης θλίψης».

«Σε αυτόν τον άνθρωπο είδαμε τόσα πολλά από τους εαυτούς μας. Είδαμε στο πρόσωπό του αυτό που επιδιώκαμε για εμάς τους ίδιους. Ας επιβεβαιώσουμε όλοι μαζί το όραμά του, ένα όραμα για μια κοινωνία δίκαιη και με ίσες ευκαιρίες. Ας αναπαυθείς εν ειρήνη Μαντίμπα», είπε ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.

Ομπάμα: Ο Μαντέλα ήταν η έμπνευσή μου

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, επαίνεσε τον Νέλσον Μαντέλα, χαρακτηρίζοντάς τον ως «έναν από τους πιο σημαντικούς, θαρραλέους και αληθινά καλούς ανθρώπους που έζησε ποτέ». Είπε ότι ήταν ένας αρχηγός που άφησε στη χώρα του την κληρονομιά της ελευθερίας και της ειρήνης.

«Κατάφερε περισσότερα από ότι θα μπορούσε να κάνει ένας και μόνο άνθρωπος», είπε ο Ομπάμα από τον Λευκό Οίκο λίγη ώρα αφότου ανακοινώθηκε ο θάνατος του πρώην προέδρου της Νότιας Αφρικής. «Δεν ανήκει πλέον σε εμάς. Ανήκει στην ιστορία», είπε ο αμερικανός πρόεδρος.

Ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε επίσης ότι ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής αποτέλεσε μεγάλη έμπνευση για τη δική του πολιτική πορεία.

«Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το παράδειγμα που έθεσε ο Μαντέλα και όσο ζω θα κάνω ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να μαθαίνω από αυτόν», είπε. «Σήμερα πήγε σπίτι του αλλά εμάς χάσαμε έναν από τους πιο αξιόλογους ανθρώπους που είχε την τιμή ο κόσμος να γνωρίσει».

Mπαν Κι Μουν: Έφυγε ένας γίγαντας της ειρήνης

Έφυγε ένας γίγαντας της ειρήνης και μια έμπνευση για όλους τους ανθρώπους, έγραψε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν στο twitter στην είδηση του θανάτου του Μαντέλα.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν, εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του Νέλσον Μαντέλα και του λαού της Νότιας Αφρικής, χαρακτηρίζοντάς τον ως «ένα γίγαντα της δικαιοσύνης και έναν άνθρωπο τόσο προσγειωμένο που αποτελούσε πρότυπο για τους ανθρώπους ανά τον κόσμο».

«Πολλοί άνθρωποι παγκοσμίως έχουν επηρεαστεί σημαντικά από τον ανιδιοτελή του αγώνα για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ισότητα και την ελευθερία», δήλωσε ο Μπαν. «Άγγιξε τόσες πολλές ζωές σε προσωπικό επίπεδο», είπε.

Ο Μπαν τόνισε επίσης ότι ο Μαντέλα αγωνίστηκε για τις αξίες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

«Ας συνεχίσουμε να αντλούμε έμπνευση καθημερινά από το παράδειγμα του βίου του Νέλσον Μαντέλα, ο οποίος αγωνίστηκε σκληρά για ένα καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο», είπε.

Ντέιβιντ Κάμερον: Έσβησε ένα σπουδαίο φως στον κόσμο

Μεσίστια θα κυματίζει την Παρασκευή η βρετανική σημαία έξω από την Ντάουνινγκ Στριτ, όπου βρίσκεται η βρετανική πρωθυπουργική κατοικία με εντολή του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον σε ένδειξη σεβασμού για το θάνατο του Νέλσον Μαντέλα.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, εξέφρασε την βαθύτατη θλίψη του για το θάνατο του Νέλσον Μαντέλα, λέγοντας πως με το θάνατό του έσβησε ένα από τα δυνατότερα φώτα της εποχής μας.

«Ένα από τα μεγαλύτερα φώτα του κόσμου έσβησε. Ο Νέλσον Μαντέλα αποτέλεσε ηγετική φιγούρα στην εποχή μας. Ένας θρύλος στη ζωή, τώρα και στο θάνατο – ένας πραγματικά παγκόσμιος ήρωας», είπε ο Κάμερον.

«Στη χώρα που αγάπησε, ολόκληρο το έθνος θα θρηνεί το χαμό ενός ανθρώπου που αποτέλεσε της ενσάρκωση της χάρης. Η συνάντηση μαζί του ήταν μία από τις μεγαλύτερες τιμές της ζωής μου και η καρδιά μου είναι μαζί με την οικογένειά του, το λαό της Νότιας Αφρικής αλλά και όλους τους ανθρώπους των οποίων οι ζωές άλλαξαν χάρη στο κουράγιο του Νέλσον Μαντέλα»

http://www.protothema.gr

ΚΑΤΑΣΧΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Πάρτε τώρα που γυρίζει!

Στη χώρα του ΠΟΤΕ, αν χρωστάς στο κράτος, έχεις αυτό που λένε οι μορφωμένοι «βεβαιωμένες οφειλές», δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα!

Η κυβέρνηση αυτής της μακρινής χώρας, έχει ΛΥΣΕΙΣ για να εισπράξει τα χρήματα που της χρωστάς, και μάλιστα λύσεις που διευκολύνουν ρε παιδί μου τον οφειλέτη.

Δεν έχει κάποιος ρευστό;

Δεν πειράζει!

Μπορεί κάλλιστα να πληρώσει το χρέος του σε «είδος».

Όχι, όχι δεν μιλώ για κατάσχεση σπιτιών και άλλα τέτοια.

Αυτά είναι πολύ συνηθισμένα, πολύ ξενέρωτα για την κυβέρνηση και τους κρατικούς «λειτουργούς» γενικότερα.

Μιλώ για πλειστηριασμό «ψιλολογιών».

Δεν με πιστεύετε;

Για διαβάστε την είδηση, και δείτε καλά τη φωτογραφία οι δύσπιστοι.

«Σε πλειστηριασμό βγαίνει περιουσία Τρικαλινού οφειλέτη για ποσό οφειλής 14.194,70 ευρώ προς το Δημόσιο.
Όπως αποκαλύπτει το trikalanews.gr παραθέτοντας το σχετικό έγγραφο, το Δημόσιο, βγάζει σε πλειστηριασμό για την είσπραξη της οφειλής το… σκαμπό του Τρικαλινού.
Το σκαμπό είναι ξύλινο και η τιμή πρώτης προσφοράς, ορίστηκε στα …50 ευρώ και όποιος θέλει να το πάρει, θα πρέπει να καταθέσει το ποσό σε μετρητά ή σε… εγγυητική επιστολή Τραπέζης.»

Έτσι.

Ωραία πράγματα.

Ούτε το κράτος να ζορίζεται, ούτε ο οφειλέτης ρε παιδια, γιατί σου λένε, «δεν έχεις σπίτι, αυτοκίνητο, χωράφι, τραπεζικό λογαριασμό;

Κανένα πρόβλημα.

Δεχόμαστε σκαμπό, τραπέζια, θήκες χαρτοπετσετών, καναπέδες, κρεβάτια, σαλάμια εδάφους – αέρος, ότι τέλος πάντων έχεις δικό σου και μπορούμε να το «εκποιήσουμε» για να πάρουμε και εμείς τα χρωστούμενα»!

Έτσι, και το κράτος δεν χάνει, και ο οφειλέτης δεν ζορίζεται ρε παιδί μου.

Ξέρεις τι είναι να έχεις ένα τέτοιο (και άλλα) ανεκτίμητο περιουσιακό στοιχείο;

Όχι μόνο θα εξοφληθεί το υπόλοιπο, αλλά θα σου μείνουν και χρήματα στην μπάντα να πας διακοπές στις Άλπεις.

Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι σε τέτοιου είδους πλειστηριασμούς, συρρέουν σαν… θάλασσα οι πλειοδότες συλλέκτες …. επίπλων.

Τελικά, σε αυτή τη μακρινή χώρα, τη χώρα του ΠΟΤΕ, όλα λειτουργούν τέλεια!

Έχουν ρε παιδια λύσεις για κάθε τι που θα βγει στη μέση, και σίγουρα, κάτι «πίνουν», αλλά δεν λένε και σε εμάς ΤΙ είναι αυτό, να το πιούμε και εμείς μπας και λύσουμε κανένα πρόβλημα της δικής μας χώρας, που σε αντίθεση με τη χώρα του ΠΟΤΕ, περνά μεγάλη οικονομική κρίση!

Βασίλης Τσούγκαρης

Πηγή

Να αντιδράσουν οι Eλληνες στην επίθεση που δέχεται η ζωή τους (by Richard Wolff)

Η οπτική του καθηγητή Γουλφ εστιάζεται στην αναγκαία αλλαγή στην οργάνωση της παραγωγής, με επίκεντρο τις επιχειρήσεις, όπου ως εναλλακτική λύση «για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» βλέπει ένα αυτοδιαχειριζόμενο μοντέλο, μόνο ικανό, όπως λέει, να σταματήσει τη γενικευμένη τάση μετεγκατάστασης των επιχειρηματιών και των εταιρειών τους σε μέρη με αμελητέο εργασιακό κόστος.

«Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι καπιταλιστές έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν περιοχές με υψηλούς μισθούς και γενναιόδωρες δημόσιες υπηρεσίες»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου

• Παρότι το καπιταλιστικό σύστημα, όπως τονίζετε, τίθεται όλο και περισσότερο υπό αμφισβήτηση, παρά το γεγονός ότι εμπεδώνεται όλο και περισσότερο η άποψη ότι τα σημερινά οικονομικά προβλήματα είναι συστημικά, καμία πειστική εναλλακτική λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ποια είναι η σημασία ενός «μετακαπιταλιστικού φαντασιακού», όπως λέει ο Ντ. Χάρβεϊ;

Αυτό που κινεί τη βασική αλλαγή του συστήματος είναι περισσότερο η μη ανοχή προς το υπάρχον σύστημα. Ωστόσο, όσο περισσότερο οι άνθρωποι στρέφονται κατά του υπάρχοντος συστήματος τόσο μεγαλύτερη σημασία και ενδιαφέρον αποκτά η συστημική αλλαγή. Ο παραδοσιακός σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός –με τη μονόπλευρη επικέντρωσή τους στο κράτος (ως ιδιοκτήτη/λειτουργό επιχειρήσεων και ως εθνικό οικονομικό σχεδιαστή)– δεν γίνονται πλέον ευρέως αποδεκτοί ως εναλλακτικές λύσεις του συστήματος. Η εναλλακτική που αναδύεται τώρα είναι μια οικονομία βασισμένη στις πραγματικά εκδημοκρατισμένες επιχειρήσεις. Και εννοώ τον κοινωνικό μετασχηματισμό που από την οργάνωση της καπιταλιστικής επιχείρησης οδηγεί σε επιχειρήσεις στις οποίες όλοι οι εργάτες (και οι κοινότητες που τους περιβάλλουν) αποφασίζουν δημοκρατικά για το τι, πώς και πού θα παράγουν, αλλά και πώς θα χρησιμοποιούν τα κέρδη στην παραγωγή των οποίων όλοι συνέβαλαν. Βασισμένος σε ένα τέτοιο σύστημα επιχειρήσεων, ένας νέος σοσιαλισμός του 21ου αιώνα θα μπορούσε να μορφοποιήσει την κοινωνική αλλαγή.

• Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των ευρωπαϊκών και αμερικανικών αντικαπιταλιστικών κινημάτων και κινημάτων κατά της λιτότητας και ποια είναι τα μαθήματα που μπορούμε να βγάλουμε;

Μετά το 1945, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις και οι συντηρητικοί τους σύμμαχοι αντέδρασαν πολύ έντονα στη συμμαχία Εργασίας-Αριστεράς, η οποία επέβαλε στον Ρούζβελτ το Νιου Ντιλ στη δεκαετία του ’30, βάσει του οποίου δημιουργήθηκαν η Κοινωνική Ασφάλιση, τα επιδόματα ανεργίας, ένα γιγάντιο ομοσπονδιακό δημόσιο πρόγραμμα επενδύσεων για την απασχόληση κ.λπ. – τα οποία χρηματοδοτήθηκαν εν μέρει από την αύξηση των φόρων επί των πλουσίων και επί των επιχειρήσεων. Αυτή η αντίδραση κατέστρεψε τη συμμαχία Εργασίας-Αριστεράς στις ΗΠΑ. Πρώτα δαιμονοποίησε τους κομμουνιστές ως πράκτορες της Μόσχας. Στη συνέχεια εξίσωσε τους σοσιαλιστές με τους κομμουνιστές. Τελικά, ο έλεγχος που είχαν στους πολιτικούς και στα ΜΜΕ οδήγησε σε νόμους που υπέσκαπταν το εργατικό κίνημα.

• Και στην Ευρώπη;

Οι Ευρωπαίοι απέφυγαν αυτές τις καταστροφές εξαιτίας των πιο αδύναμων συντηρητικών δυνάμεων και της ισχυρότερης συμμαχίας Εργασίας-Αριστεράς. Η αντίσταση στη λιτότητα και στον καπιταλισμό θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο στις ΗΠΑ απ” ό,τι στην Ευρώπη. Οσο για το μάθημα που βγαίνει; Το πόσο μεγάλη αξία έχει το να διαθέτεις σταθερή (διαρκή) οργάνωση.

• Πώς μπορούν οι λαοί και η Αριστερά στην Ευρώπη να αντιμετωπίσουν τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής; Πώς μπορούν να οικοδομήσουν νέα είδη ταυτοτήτων και συνεργασίας;

Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι καπιταλιστές έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν περιοχές με υψηλούς μισθούς και γενναιόδωρες δημόσιες υπηρεσίες, κατακτήσεις που κέρδισαν οι εργαζόμενοι τους δύο τελευταίους αιώνες. Η Βόρεια Αμερική, η Δυτική Ευρώπη και η Ιαπωνία εγκαταλείπονται εξαιτίας μιας μετεγκατάστασης οδηγούμενης από το κυνήγι του κέρδους προς πρώην κανονικές ή άτυπες καπιταλιστικές αποικίες. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει την πτώση σε ακόμα φτωχότερες εργασιακές και βιοτικές συνθήκες για τους περισσότερους πολίτες. Ακόμα και εκεί όπου ψηφίζονται νόμοι και ρυθμίσεις, αυτά δεν πετυχαίνουν να αλλάξουν το βασικό πρόγραμμα μετεγκατάστασης του καπιταλισμού. Αυτή η αλλαγή απαιτεί έναν εκ θεμελίων μετασχηματισμό της εσωτερικής οργάνωσης και των αποφάσεων των επιχειρήσεων, ο οποίος θα τις μετατρέψει σε Αυτο-Διευθυνόμενες Εργατικές Επιχειρήσεις (Workers Self-Directed Enterprises – WSDEs). Τέτοιες ΑΔΕΕ θα μπορούσαν να σταματήσουν την καπιταλιστική μετεγκατάσταση και να αναδιοργανώσουν την ευρωπαϊκή οικονομία από τα κάτω.

• Ο καπιταλισμός είναι, σ” έναν βαθμό, ένα ανορθολογικό σύστημα. Γι” αυτό ευθύνεται η προσήλωσή του στη λογική της συσσώρευσης κεφαλαίου και μεγιστοποίησης του κέρδους. Πώς μπορούμε να εγκαθιδρύσουμε μια ορθολογικότητα βασισμένη στη συνειδητοποίηση ότι ζούμε σε μια εποχή δομικής κρίσης και περιβαλλοντικής καταστροφής σε πλανητικό επίπεδο;

Για να ικανοποιηθούν οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, οι οικονομικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τους ίδιους τους ανθρώπους. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τους ομίλους καπιταλιστικών επιχειρήσεων ικανοποιούν τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων τους και των διοικητικών συμβουλίων και των διευθυντών που αυτοί ορίζουν, δηλαδή μιας πολύ μικρής μειοψηφίας. Η μετάβαση στην Αυτο-Διευθυνόμενη Εργατική Επιχείρηση θα μπορούσε όχι μόνο να σταματήσει τη μετεγκατάσταση, αλλά, επίσης, να ανοίξει μια δημοκρατική συζήτηση και ν” αποφασίσει πώς θα αντιμετωπίσει καλύτερα τις οικονομικές, οικολογικές και πολιτικές κρίσεις που ταλανίζουν τον καπιταλισμό.

• Πολλοί φιλελεύθεροι της Δεξιάς ισχυρίζονται ότι η παρούσα κρίση δεν οφείλεται στον καπιταλισμό, διότι αυτό το σύστημα που έχουμε σήμερα δεν είναι καπιταλιστικό, στον βαθμό που υπάρχουν κεντρικές τράπεζες, κοινωνικές πολιτικές, φορολογία, συνδικάτα κ.λπ. Πώς το βλέπετε αυτό; Υπήρξε ποτέ ένας «καθαρός» (αυθεντικός) καπιταλισμός;

Ο «καθαρός» καπιταλισμός είναι μια φαντασίωση των ακαδημαϊκών απολογητών του καπιταλισμού – των νεοκλασικών της κυρίαρχης τάσης, οι οποίοι απονέμουν ο ένας στον άλλο βραβεία Νόμπελ. Οι φιλελεύθεροι εξέλαβαν αυτή τη φαντασίωση ως μια πιθανή πραγματικότητα. Ο καπιταλισμός διαχειρίστηκε πάντα τις αντιφάσεις του και το κοινωνικό του περιβάλλον χρησιμοποιώντας τις κεντρικές τράπεζες, τις κοινωνικές πολιτικές, τους φόρους, τα συνδικάτα κ.ο.κ. Ο σημερινός υπαρκτός καπιταλισμός πλήττει τόσους πολλούς που κάνει τους φιλελεύθερους να δηλώνουν ότι αυτό δεν είναι καπιταλισμός. Στη συνέχεια προτείνουν περισσότερο να αλλάξουμε και να πάμε προς κάποιο φανταστικό καπιταλισμό, παρά να παραδεχτούμε την πιθανότητα και την ανάγκη να τον υπερβούμε.

• Ποιες είναι οι απειλές και οι κίνδυνοι της καθοδηγούμενης από τον καπιταλισμό παρακμής; Πώς κρίνετε την άνοδο του ακροδεξιού λαϊκισμού και εξτρεμισμού;

Πάντα τα θύματα της συστημικής παρακμής ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια. Οι αριστεροί οδηγούνται σε άλλες κατευθύνσεις από τους δεξιούς. Υπάρχει σύγκρουση για το ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσουμε. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι δεξιοί που προσπαθούν να υπερασπιστούν έναν καπιταλισμό από την αυξανόμενη ανισότητα, κινούνται προς αυταρχικές, καταπιεστικές και φασιστικές «λύσεις». Οι αριστεροί καταδεικνύουν πώς και γιατί α) ο καπιταλισμός βρίσκεται σε παρακμή, β) οι υπερασπιστές του κινούνται ταχύτατα προς τα δεξιά και γ) ένας καλύτερος δρόμος μπροστά είναι η μετάβαση πέρα από τον καπιταλισμό σε μια εκδημοκρατισμένη οικονομία.

• Στην Ευρώπη διεξάγεται μια συζήτηση σχετικά με ένα νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους και την ανάγκη ενός νέου προγράμματος λιτότητας. Ποια είναι η γνώμη σας για το «ελληνικό πρόβλημα»;

Η Ελλάδα ήταν πάντα μια πειραματική περίπτωση για το πόσο μπορούσαν να τραβήξουν τη λιτότητα οι μεγάλοι καπιταλιστές της Ευρώπης ως μέσο για να μετακυλίσουν το κόστος της καπιταλιστικής κρίσης στους ώμους των λαών. Στις ΗΠΑ, η αποσύνθεση πόλεων, όπως το Ντιτρόιτ, που κάποτε ευημερούσαν και η χρεοκοπία τους παίζουν τον ίδιο ρόλο. Ολα εξαρτώνται από το πώς οι Ελληνες και οι Αμερικανοί αντιδρούν στην επίθεση που δέχονται οι ζωές τους (επίθεση που αντιπροσωπεύει την παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού από το 2007), στα συνεπακόλουθα προγράμματα λιτότητας και στη μακροπρόθεσμη μετεγκατάσταση και απομάκρυνση των καπιταλιστών από τη δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

“Ποιος επιτέλους κυβερνάει αυτή τη χώρα;”

Σε μια ταραχώδη περίοδο που αρχίζει μ’ ένα εκλογικό πραξικόπημα (1961), συνεχίζεται μ’ ένα συνταγματικό(1965) και κλείνει μ’ ένα στρατιωτικό (1967), η σημαδιακή χρονιά ήταν το 1963: τα είχε όλα!
 

·        Ένα πραξικόπημα που… δεν έγινε: το σταμάτησαν οι Αμερικανοί…
 

·        Μια πολιτική δολοφονία που… δεν τη σταμάτησε κανείς, αν και έγινε σε ανοικτό δημόσιο χώρο, στη Θεσσαλονίκη, μπροστά στα μάτια 180 αξιωματικών και οπλιτών της Χωροφυλακής: του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη…
 

·        Και μια έντονη σύγκρουση ανακτόρων-πρωθυπουργού που οδήγησε τον Γ. Παπανδρέου στην εξουσία, μετά από 11 χρόνια και τον Κ. Καραμανλή στο Παρίσι για 11 χρόνια, με την απορία: «Ποιος επιτέλους κυβερνά αυτή τη χώρα;»
Ακριβώς πενήντα χρόνια μετά (ο Καραμανλής έφυγε 9 Δεκεμβρίου 1963), μια σειρά αποκαλυπτικά έγγραφα από τα Αρχεία των ΗΠΑ φωτίζουν πρόσωπα και γεγονότα και δείχνουν καταστάσεις ιδιαίτερα επίκαιρες…
 

Ο Κώστας Παπαϊωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Δημοσιογράφος. 1956-1974: Ακρόπολις (ελεύθερο κυρίως και δικαστικό ρεπορτάζ).
1974-1987: Τα Νέα (πολιτικό ρεπορτάζ).
1975-1978: Αντί (αρχισυνταξία).
1979-2005: Το Ποντίκι (εκδότης – διευθυντής).
Έγραψε μεταξύ άλλων τα βιβλία: Ο Δράκος του Σέιχ-Σου: Υπόθεση Παγκρατίδη(εκδόσεις ΜΕΔΑ, 1966, «Το Ποντίκι», 1988), Η Ιστορία της Κυρίας ΟΥ (εκδόσεις Καστανιώτη, 1983), Δέκα Μικροί και Μεγάλοι Νέγροι (1989), Το Πολιτικό ’89 (1989),Ιστορία μιας Νύχτας Ατέλειωτης (1991), Αστυνομική Ιστορία (1992), Πολιτική Δολοφονία, Θεσσαλονίκη ’48: Υπόθεση Τζωρτζ Πολκ (1993), Πολιτική Δολοφονία, Θεσσαλονίκη ’63: Υπόθεση Γρηγόρη Λαμπράκη (1993), Ντοκουμέντα της Αντίστασης (1994), 15 Ιουλίου 1965: «Επιχείρηση ΑποσταΣΙΑ» (1995), Αρχίστε από δω τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!… (1995) –όλα από «Το Ποντίκι»–, Η Ελλάδα Ποτέ δεν Πεθαίνει (εκδόσεις Καστανιώτη, 2008).
 

Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι ο ανταποκριτής του τηλεοπτικού σταθμού MEGA και των εφημερίδων Έθνος και Ημερησία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεργάζεται με την εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος της Λευκωσίας. Είναι συγγραφέας των βιβλίων Το Σεμινάριο της Ρώμης (εκδόσεις «Το Ποντίκι»), Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσιντζερ, με τον Κώστα Βενιζέλο, Σχέδιο Ανάν – Το Μυστικό Παζάρι, με τους Κώστα Βενιζέλο και Νίκο Μελέτη, Ίμια – Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικανών, με τον Αθανάσιο Έλλις, και CIA – Ο Απόρρητος Φάκελος του Ανδρέα, με τον Μάριο Ευρυβιάδη, τα οποία κυκλοφορούν επίσης από τις εκδόσεις μας. Είναι μέλος ερευνητικής ομάδας η οποία ασχολείται συστηματικά με τον αποχαρακτηρισμό εγγράφων του Λευκού Οίκου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της CIA. Υπήρξε μέλος της ομάδας ερευνητών που αποκάλυψε χιλιάδες σελίδες εγγράφων από το απόρρητο αρχείο του Χένρι Κίσιντζερ. Ξεκίνησε την καριέρα του από την εφημερίδα Πρωινή της Νέας Υόρκης. Εργάστηκε στον Εθνικό Κήρυκα της Νέας Υόρκης και στη Μεσημβρινή. Είναι μέλος της Επιτροπής Προστασίας Δημοσιογράφων (CPJ), του Συλλόγου Ανταποκριτών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (SDCA) και του Συλλόγου Ανταποκριτών των Ηνωμένων Εθνών ­(UNCA). Είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο και καθηγήτρια Dody Tsiantar, με την ­οποία έχουν ένα γιο, τον Ανδρέα.

typologies.gr

Πάνε να περάσουν τους πλειστηριασμούς με το φορολογικό νομοσχέδιο των ακινήτων!

Σε μία κοινοβουλευτική διαδικασία θα επιδιώξει η κυβέρνηση την έγκριση του νέου φόρου ακινήτων και της άρσης απαγόρευσης πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, δηλαδή των δύο ακανθωδών ζητημάτων που προκαλούν τριγμούς στη συνοχή της συμπολίτευσης.

Το νέο νομικό πλαίσιο που θα διέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας αναμένεται να ενταχθεί ως τροπολογία στο σχέδιο νόμου για τον ενιαίο φόρο επί της ακίνητης περιουσίας.
 

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η κυβερνητική πλειοψηφία θα δοκιμαστεί σε μονάχα μία περίπτωση.
Το νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα.
Το ζήτημα των πλειστηριασμών ήλθε στην επιφάνεια εκ νέου κατά τη διάρκεια των τοποθετήσεων αρκετών βουλευτών, στο πλαίσιο της συζήτησης για τον προϋπολογισμό.