Του Niko Ago Το
πτώμα ζέχνει και είναι δίπλα μας τουμπανιασμένο κάτω από το άπλετο φως
του ηλίου ενώ εμείς κοιτάμε το πουκάμισο του Βαρουφάκη... αν προέρχεται
από εκεί η μπόχα.
Ήταν το φθινόπωρο του 2007, όταν σε μια παρουσίαση του βιβλίου του, ο καθηγητής και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς, στο βιβλιοπωλείο Ιανός, είχε πει: «Βρισκόμαστε
σε μια επικίνδυνη καμπή, σε ο,τι αφορά τις σχέσεις της κοινωνίας με το
πολιτικό σύστημα. Θα έλεγα μάλιστα πως, βρισκόμαστε ένα βήμα πριν το
διαζύγιό τους, πράγμα που θα σημαίνει, ίσως ένα μεγάλο κύκλο αρρυθμιών
με απρόβλεπτες, αυτή τη στιγμή συνέπειες». Περίπου ένα χρόνο αργότερα, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος
έπεφτε νεκρός από το όπλο του ειδικού φρουρού Ε. Κορκονέα. Οι ταραχές
που απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, επιβεβαίωσαν, με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο,
την πρόβλεψη που είχε κάνει ο καθηγητής Γιανναράς. Η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, έδειξαν σε όλους ότι βρίσκονται στο πρόθυρα του διαζυγίου. Μάλλον στα σκαλιά του δικαστηρίου, θα έλεγε κανείς.
Έκτοτε,
με απαρχή την επίσημη είσοδο στο «τούνελ» της ύφεσης, το 2010, το
αίσθημα αυτό, ο κόσμος το εμπεδώνει όλο και περισσότερο. Οι περιπτώσεις
που το πιστοποιούν είναι πια αμέτρητες και, δυστυχώς, ως τώρα, η
πολιτική κίνηση- ομάδα- πρόσωπο που θα ανατρέψει την διαμορφωμένη
κατάσταση, δεν φαίνεται να υπάρχει. Αντιθέτως, οι καθημερινές
αποκαλύψεις για διαφθορά πολιτικών ή ατόμων που διαχειρίστηκαν δημόσιο
χρήμα, στο κοντινό παρελθόν, το μόνο που κάνουν είναι να ξεσκεπάζουν ένα
«πτώμα που ζέχνει».
Ενδεικτικά,
μόλις μάθαμε ότι εκ των πιο στενών συνεργατών του πρώην πρωθυπουργού,
Αντώνη Σαμαρά, ο προοριζόμενος και για υπουργός των Οικονομικών, σύμφωνα
με τα Μέσα, Σταύρος Παπασταύρου, καλείται πλέον ως ύποπτος από τον
εισαγγελέα σε ανωμοτί κατάθεση, για τα αδικήματα της φοροδιαφυγής και
της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, σχετικά με την
εμπλοκή του σε λογαριασμό ύψους 5,5 εκατ. ευρώ, που εντοπίστηκε στην
περίφημη λίστα Λαγκάρντ. Υπενθυμίζεται εδώ πως όταν η ιταλική εφημερίδα
La Stampa, ισχυρίστηκε ότι λόγω της παρουσίας του Παπασταύρου στη «λίστα
Φαλτσιάνι» (με τους μεγαλοκαταθέτες) δεν προχώρησαν οι έλεγχοι, ο
κύριος Σαμαράς, σε ερώτηση του σημερινού πρωθυπουργού, είχε απαντήσει
:«Ντροπή σας κύριε Τσίπρα που αναφερθήκατε στο στενό μου σύμβουλο. Η Ελλάδα χρωστάει πάρα πολλά στον Παπασταύρου. Μακάρι να είχαμε άλλους 10 σαν αυτόν». Φυσικά, η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί πλέον, αν η Ελλάδα χρωστάει στον Παπασταύρου ή αυτός στην Ελλάδα.
Από
την άλλη, μετά τη ζημία εκατομμυρίων ευρώ που επέφεραν στο ελληνικό
δημόσιο, όπως έδειξαν τα πορίσματα των ελεγκτών της Δημόσιας Διοίκησης, φαινόμενα κακοδιαχείρισης και ατασθαλιών στην ΕΡΤ επί διοίκησης Χρήστου Παναγόπουλου, αλλά και στο Δημοτικό Ραδιόφωνο, Αθήνα 9,84, την περίοδο 2001-2010, παραπέμπεται με βούλευμα, να δικαστεί για
κακούργημα ο πρώην πρόεδρος της Δημόσιας Τηλεόρασης, Χρήστος
Παναγόπουλος, ενώ για υπεξαίρεση 35 εκατομμυρίων ευρώ, διώκονται δεκάδες
στελέχη της Δημοτικής Ραδιοφωνίας, για ατασθαλίες και απάτες που διαπιστώθηκαν.
Πίσω και από τις δυο τελευταίες περιπτώσεις, ας μην κρυβόμαστε, «κρύβονται» πολιτικά πρόσωπα, άρα και πολιτικές ευθύνες.
Οι διοικήσεις της (παλιάς) ΕΡΤ και του (παλιού) Αθήνα 9,84, δεν «είδαν
φως και μπήκαν». Τοποθετήθηκαν από αρμόδιους υπουργούς και Δημάρχους. Ως
εκ τούτου, αν τις ευθύνες για την κακοδιαχείριση τις φέρνουν οι
κατηγορούμενοι, οι τότε πολιτικοί τους προϊστάμενοι – που σήμερα «κουνάνε το δάχτυλο» στους πολιτικούς τους αντιπάλους
και τη κοινωνία- φέρουν τις πολιτικές ευθύνες που τους αναλογούν. Είτε
ονομάζονται Σαμαράς, είτε Παπανδρέου, είτε Μπακογιάννη, είτε
Αβραμόπουλος, είτε Νικήτας Κακλαμάνης. Και όσο θα αποκαλύπτονται τέτοια
γεγονότα, όλο και πολύ θα δικαιώνεται ο Γιανναράς για τη διαπίστωσή του,
όλο και περισσότερο θα «ζέχνει το πτώμα». Η μόνη ελπίδα είναι να αποδοθεί Δικαιοσύνη για να μην «σαπίσει» κι άλλο η κατάσταση. Θα γίνει; Ας περιμένουμε.
