Στον αγύριστο λοιπόν όσο είναι ακόμη καιρός...

ΑΝ... λέω... άν, κάνουμε μιά μικρή  αναδρομή  κανα δυο χρονια πίσω, θα ακούσουμε, απο το στόμα του πρωθυπουργού, πάλι το περίφημο ''λεφτα υπάρχουν",  ακολουθούμενο από  το  ''λεφτά υπήρχαν'' και το  "ή  αλλάζουμε ή  βουλιάζουμε".
Στη συνέχεια  η χωρα μας,  σε δήλωση πάλι του κου πρωθυπουργού, χαρακτηρίζετε ως
"τιτανικός" και "ακυβέρνητο καραβι"που έχει ανάγκη σωτηρίας.
Λίγο αργότερα, και  απο τα ίδια πάντα χείλη,  μας ανακοινώνουν ότι ο μόνος δρόμος σωτηρίας περνά μέσα από την Ευρωπαική Ένωση και το Δ Ν Τ.
Διαφορετικά έρχεται '' πτώχευση'' και '' στάση πληρωμών".
Και τέλος ερχόμενοι στό σήμερα ακούμε  το "θα κηρύξουμε στάση πληρωμών, τον Ιούνιο θα πτωχεύσουμε και θα γυρίσουμε στην δραχμή!!!"
Και αυτά πάλι απο τα χείλη του πρωθυπουργού μας.
Θυμηθείτε τώρα  και τα λεγόμενα του Παπακωνσταντίνου "αν αναγκαστώ να πάρω  κι άλλα μέτρα θα παραιτηθώ" ( ποτέ  δεν παραιτήθηκε), και βγάλτε τα συμπεράσματά  σας.
Εγώ θα προτιμούσα να μήν προβώ σε χαρακτηρισμούς αλλά πολύ ευχαρίστως θα τους έστελνα στο διάολο.
Κοροιδεύουν με το χειρότερο τρόπο έναν ολόκληρο λαό μόνο και μόνο για να νέμονται την εξουσία.
Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη απο σωτήρες, πολλώ δε μάλλω απο ''σωτήρες'' που την βύθησαν στο σημερινό τέλμα και τώρα θέλουν να την ξανασώσουν.
Στον αγύριστο λοιπόν όσο είναι ακόμη καιρός...