Τα ψέματα, οι ανακρίβειες και η αλήθεια για τον δημόσιο τομέα στην Ελλάδα.

"Προς μεγάλη απογοήτευση των υπερασπιστών του Μνημονίου, που διέδιδαν ότι ο δημόσιος τομέας της Ελλάδας είναι ο μεγαλύτερος (σε δαπάνες και αριθμό υπαλλήλων) στην Ε.Ε, η σύγκριση αυτή αποδεικνύει ότι ο ισχυρισμός περί υπέρογκων δημοσίων δαπανών και υπερπληθυσμού των δημοσίων υπαλλήλων αποδεικνύονται αναληθείς. 

 Αυτό το επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο μια επιστημονική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της «Έκθεσης Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής» και υπογράφεται από τέσσερις ερευνητές του Αυστριακού Ινστιτούτου Ερευνών και των Πανεπιστημίων του Στρασβούργου και του Μαγδεμβούργου («The size and performance of public sector activities in Europe»). Τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής εμφανίζουν την Ελλάδα σε μια σχετικά χαμηλή θέση ως προς τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που διατηρεί σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ εξίσου χαμηλή είναι η επίδοση της χώρας μας στο ποσοστό των εργαζομένων στο δημόσιο σε σχέση με το σύνολο των εργαζομένων.

Όπως αναφέρει μάλιστα, αυτά τα στοιχεία ισχύουν για τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Στον πίνακα που καταγράφει το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων επί του συνόλου των εργαζομένων κάθε χώρας, η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 14η θέση επί συνόλου 17 ευρωπαϊκών κρατών, με ποσοστό 11,4%. 

Βρίσκεται δηλαδή πολύ κάτω από την πρώτη στην κατάταξη Σουηδία (30%), την Δανία (29%), τις χώρες που αποτελούσαν το προεκλογικό πρότυπο του σημερινού πρωθυπουργού. Η Ελλάδα υπολείπεται πολύ από τη Γαλλία (21,2%) και τη Μ. Βρετανία (17,8%), ενώ η χώρα μας ξεπερνά, λίγο, μόνο την Ιρλανδία (11,0%), την Ολλανδία (10,7%) και τη Γερμανία (10,2%). Η μελέτη επισημαίνει επίσης ότι η κατάταξη αυτή παραμένει τις τελευταίες δεκαετίες σταθερή. Ανάλογα ευρήματα δείχνει η έρευνα και όταν συγκρίνει τις δημόσιες δαπάνες στη Ευρώπη ως ποσοστό στο ΑΕΠ κάθε χώρας. Και εδώ διαπιστώνεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά σε χαμηλότερη θέση από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα με βάση τα στοιχεία της έκθεσης είναι ότι η Ελλάδα κατά την περίοδο 1998-2007 διέθετε μόνο 3.530 ευρώ κατά κεφαλήν για δράσεις κοινωνικής προστασίας, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι 6.251,78 ευρώ, ενώ ταυτόχρονα η Ελλάδα έχει μια από τις πλέον άνισες αναδιανομές εισοδήματος και σχετικά υψηλό επίπεδο φτώχειας".

του Μάξιμου Μπόλα, Η Αυγή,

Democracycrisis.com