ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΙΛΑ Ο κ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ;;;;;;;;;;

Εξαιρετικά προκλητική και υποτιμητική για την νοημοσύνη μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η σημερινή δήλωση,  του κ. Κάρολου Παπούλια, η οποία είχε ως εξής:
«Η κατάλυση της Δημοκρατίας πριν από 47 χρόνια ήταν ένα τραυματικό εθνικό βίωμα που δεν ξεχνιέται και δεν εξωραΐζεται στην πορεία του χρόνου. Όχι μόνο επειδή η μαύρη επταετία κατέληξε στην τραγωδία της Κύπρου, αλλά επίσης επειδή η πατρίδα μας έχασε πολύτιμο χρόνο πηγαίνοντας πίσω, αντί για μπροστά. Προκαλεί πάντα δέος ο αγώνας όσων αντιστάθηκαν στη χούντα χάνοντας άλλοι τη ζωή τους, άλλοι την ελευθερία και την υγεία τους, όλοι τους τη βολική ησυχία που προσφέρει η απάθεια και η σιωπή. Σε μέρες όπως η σημερινή, θυμόμαστε ότι η Δημοκρατία δεν μας χαρίστηκε, αλλά κατακτήθηκε και δεν υπάρχει χωρίς δουλειά πολλή».
Ας δούμε λοιπόν τι μας είπε ο κ. Πρόεδρος της "δημοκρατίας".
Μιλά για κατάλυση της δημοκρατίας όταν το επίσημο πολίτευμα της Ελλάδος τότε ήταν η Βασιλεία. Και γι' αυτούς που δεν ενθυμούνται μια μικρή αναδρομή για να δούμε την τότε "δημοκρατία" που θυμάται ο κ. Παπούλιας. Εκλογές 1952 τις οποίες κερδίζει το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού, υπό τον στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο. Ωστόσο, ο Συναγερμός αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα συνοχής, ενώ ο Παπάγος πέθανε στις αρχές Οκτωβρίου 1955, σε μία στιγμή κατά την οποία είχε σημειωθεί σοβαρή κρίση στο Κυπριακό Πρόβλημα και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Κατόπιν αυτού, ο βασιλιάς Παύλος κάλεσε τον υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Καραμανλή να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Καραμανλής ίδρυσε ένα νέο κόμμα, την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), και παρέμεινε στην εξουσία για οκτώ χρόνια, έως το 1963. 

Κατά το διάστημα αυτό προωθήθηκε η επίλυση του Κυπριακού, (το 1959), με τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας και η σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ. Η συμφωνία για τη Σύνδεση της Ελλάδας υπογράφηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουλίου 1961 και προέβλεπε τη μελλοντική πλήρη ένταξη της χώρας στην Κοινότητα. 

Σύμφωνα με τους εμπνευστές της πολιτικής αυτής, η σύνδεση με την ΕΟΚ θα επέφερε την οργανική ενσωμάτωση της Ελλάδας στο δυτικοευρωπαϊκό οικονομικό και πολιτικό σύστημα, θα σταθεροποιούσε τη δημοκρατία, θα ενίσχυε την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και, τέλος, θα την ισχυροποιούσε στο διεθνές πεδίο.

Φυσικά τα αποτελέσματα αυτού του προσανατολισμού τα βλέπουμε και τα νιώθουμε στο πετσί μας σήμερα.

Την ίδια εποχή έχουμε το μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα κυρίως σε δυτικοευρωπαϊκές χώρες και την απώλεια τεράστιου ανθρώπινου δυναμικού.

Τον Ιούνιο του 1963 ο βασιλεύς Παύλος εξαναγκάζει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Κων. Καραμανλή και στις εκλογές του Νοεμβρίου 1963 και του Φεβρουαρίου 1964 επικράτησε το κόμμα της Ένωσης Κέντρου, που σχημάτισε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου προσπάθησε, στο λίγο χρονικό διάστημα που έμεινε στην εξουσία, να εκδημοκρατίσει την Ελλάδα, αλλά η πολιτική κρίση και τα πολιτικά πάθη αναζωπυρώθηκαν απ' τη μια και η αντισυνταγματική παρέμβαση του νέου βασιλιά Κωνσταντίνου Β', τον Ιούλιο του 1965 απ' την άλλη, είχαν ως αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου.

Στη συνέχεια είχαμε το σχηματισμό κυβέρνησης από πρώην βουλευτές της Ένωσης Κέντρου, που έμειναν γνωστοί ως «αποστάτες». Η πολιτική κρίση συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση, έως ότου την 21η Απριλίου 1967 συνωμότες αξιωματικοί κατέλυσαν το "δημοκρατικό πολίτευμα", επιβάλλοντας την δικτατορία των συνταγματαρχών.

Αυτή εν ολίγοις ήταν η πολιτική κατάσταση και η "δημοκρατία" στη χώρα, προ της επιβολής της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967.

Ατυχής και η αναφορά του κ. Παπούλια στην τραγωδία της Κύπρου. Θα έπρεπε ο κ. Πρόεδρος της δημοκρατίας να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι κάθε αναφορά στο θέμα της Κύπρου εγείρει το τεράστιο ερώτημα που εξακολουθεί και παραμένει αναπάντητο: Γιατί άραγε το μεταπολιτευτικό "δημοκρατικό" καθεστώς δεν άνοιξε ποτέ τον γνωστό «φάκελο», για μάθει ο ελληνικός λαός τους πραγματικούς ενόχους της εθνικής τραγωδίας.

Τέλος ας δούμε λίγο και την δημοκρατία την οποία δεν μας χάρισαν και την οποία "κατακτήσαμε" μετά την επταετία της δικτατορίας.

Όλοι μιλάνε για Δημοκρατία και οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ποια είναι η πραγματική ουσία της. Δημοκρατία δεν είναι να εκθρονιστεί ο βασιλιάς και η φασιστική εξουσία του να περάσει σε τρεις-τέσσερις οικογένειες, όπως συνέβη στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. 

Έχουν περάσει περισσότεροι από 20 αιώνες από την "εφεύρεση" της Δημοκρατίας και ακόμα οι άνθρωποι δεν έχουν κατανοήσει τη λειτουργία της. Νομίζουν, για παράδειγμα, ότι η δημοκρατία έχει σχέση με την εναλλαγή των προσώπων που βρίσκονται στην εξουσία και με την ποιότητα των νόμων, τους οποίους θεσπίζουν αυτά τα πρόσωπα. Η ουσία της Δημοκρατίας δεν βρίσκεται μέσα στον νόμο. Η ουσία της Δημοκρατίας βρίσκεται στη σχέση της με τον νόμο. Με τον οποιονδήποτε νόμο. Ακόμα και με τον χειρότερο. Όταν ο νόμος ισχύει για όλους τους πολίτες, τότε υπάρχει Δημοκρατία.

Στη Δημοκρατία η αρχή είναι μία και απλή. Αυτούς, που εξουσιάζουν, τους εκλέγεις και άρα τους ΨΗΦΙΖΕΙΣ και αυτούς, που ελέγχουν, τους τοποθετείς και άρα τους ΚΛΗΡΩΝΕΙΣ. Ψηφίζεις αυτούς που σε εξουσιάζουν και κληρώνεις αυτούς που τους ελέγχουν για λογαριασμό σου.

Οι αρχαίοι πρόγονοί μας γνώριζαν και τους κινδύνους, οι οποίοι απειλούσαν τη Δημοκρατία και προσπάθησαν να τους απαλείψουν. Γνώριζαν ότι ο μέγας κίνδυνος ήταν η "διαπλοκή" μεταξύ των εξουσιών. Μια "διαπλοκή", η οποία, αν δεν ελεγχόταν εξ' αρχής, ήταν θέμα χρόνου να φτάσει στη Δικαστική εξουσία και άρα να αλλοιώσει μέχρι ολικής καταστροφής τη Δημοκρατία. Όταν αυτοί οι οποίοι εξουσιάζουν "διαπλέκονται" μ' αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται εκεί για να τους ελέγχουν, είναι θέμα χρόνου αυτοί να ελέγξουν και τους δικαστές, οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν το έγκλημά τους.Άλλωστε και το Σύνταγμά μας θέλει απόλυτα διαχωρισμένες τις τρεις κυρίαρχες εξουσίες.

Κοιτώντας όμως πίσω τα τελευταία 50 χρόνια το μόνο που βλέπουμε είναι πέντε - δέκα οικογένειες χαφιέδων να ελέγχουν απόλυτα ένα κράτος, έναν ολόκληρο λαό, διορισμένοι από τους ξένους ιμπεριαλιστές της υφηλίου.

Οι ξένοι οι οποίοι τους ντύνουν, τους ταΐζουν και τους ποτίζουν  και αυτοί κάνουν ό,τι τους ζητηθεί. Κάνουν εμφυλίους και τους προστατεύουν με τα όπλα σου. Κάνουν "βίες και νοθείες" και τους στέλνουν στο Παρίσι, για να μάθουν γκολφ. Κάνουν "αποστασίες" και τους προστατεύουν σε πολυτελείς "εξορίες". Και όταν θα "ησυχάσουν" τα πράγματα, θα τους επαναφέρουν. Θα τους κηδέψουν σαν "γέρους της Δημοκρατίας", θα τους δώσουν ένα αεροπλάνο, για να γυρίσουν πίσω σαν θεόσταλτοι "εθνοσωτήρες" ή θα τους κάνουν σοφούς "επίτιμους" με μεγάλο παρεμβατικό ρόλο.
Σήμερα 40 χρόνια μετά, με την διαπλοκή των εξουσιών στο μέγιστο δυνατό βαθμό, την βουλή να νομοθετεί με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, την διαφθορά να έχει ξεπεράσει κάθε όριο, το σύνταγμα να έχει γίνει "λάστιχο"  των δοσίλογων της εξουσίας, την υπαγωγή της χώρας στα μνημόνια και την μετατροπή της σε Γερμανικό προτεκτοράτο ....ΕΕΕΕΕ τέτοια δημοκρατία χάρισμά σας κ. Παπούλια.