Εις ανάμνηση των δολοφονημένων της Marfin απο το παρακράτος

Έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την τραγωδία στο υποκατάστημα της τράπεζας Marfin Egnatia στην οδό Σταδίου.  
Όλα ξεκίνησαν όταν το μεσημέρι της 5 Μαΐου 2010, χιλιάδες διαδηλωτών διέσχιζαν το κέντρο της Αθήνας, διαμαρτυρόμενοι ενάντια στα πρώτα μνημονιακά μέτρα που είχε εξαγγείλει η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν τότε που το φασιστικό παρακράτος του συστήματος δρώντας ανάμεσα στον κόσμο και κριμένο πίσω από τις κουκούλες του, πέταξε βόμβες Μολότοφ στο συγκεκριμένο υποκατάστημα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους από ασφυξία τρεις υπάλληλοι, εκ των οποίων μία έγκυος γυναίκα. 
Ένα έγκλημα το οποίο πέραν των  φυσικών αυτουργών, έχει και ηθικό αυτουργό, που δεν είναι άλλος από το σαπισμένο σύστημα που προκάλεσε τη δίκαιη αγανάκτηση των πολιτών που βγήκαν ειρηνικά και χωρίς κουκούλες να διαδηλώσουν τότε.

Η δολοφονία των υπαλλήλων της Marfin εξυπηρέτησε την τότε κυβέρνηση. Καθώς με τη βοήθεια των συστημικών ΜΜ’Ε’, χρησιμοποίησε το μύθο της ενοχής για το φόνο, προκειμένου να τιθασεύσει την οργή του κόσμου και να δικαιολογήσει μέτρα προληπτικής καταστολής που θα απέτρεπαν μελλοντικές διαδηλώσεις μεγάλης συμμετοχής.

Οι πραγματικοί δολοφόνοι της Marfin δεν θα εντοπιστούν (ίσως) ποτέ. Διότι το σύστημα με πάμπολλους τρόπους τους έχει ήδη κρύψει πίσω από εκείνους που μας δίδαξε να αποκαλούμε: «γνωστούς αγνώστους» ή «αντεξουσιαστές» ή «κουκουλοφόρους».

Συνεπώς αυτό που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ είναι ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί των δολοφονιών: της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και του αγέννητου τέκνου αυτής, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη. Αιωνία τους η μνήμη.

 

Πηγή