Επικίνδυνος πανικός

Η κατάρρευση του χρηματιστηρίου και η άνοδος του επιτοκίου δανεισμού της χώρας σε επίπεδα χρεοκοπίας δημιουργούν σαφή κίνδυνο συνολι­κής βουτιάς της οικονομίας.
Παράλληλα η κυβέρ­νηση Σαμαρά βλέπει όλο τον επικοινωνιακό σχεδι­ασμό της να καταρρέει σαν πύργος από τραπου­λόχαρτα, αφού αποδεικνύεται και στον πιο αδαή ότι η εξαγγελία της για αποσύνδεση από το ΔΝΤ δεν είναι απλώς επικοινωνιακή και ψευδής, αλλά και επικίνδυνη.
Η έλλειψη προετοιμασίας για μια τέτοια κίνη­ση είναι σαφής. Το ίδιο και η έλλειψη στρατηγι­κού στόχου, αφού η πρόσβαση της Ελλάδας στις «αγορές» είναι απαγορευτική με επιτόκιο δανει­σμού πάνω από 7% στο δεκαετές ομόλογό της.
αν συνυπολογίσουμε και το ότι η Κομισιόν, στην περίπτωση «αυξημένης επιτήρησης» λόγω της παροχής προληπτικής πιστωτικής γραμμής, θα συνεργάζεται κατά περίπτωση και με το ΔΝΤ για τη λήψη μέτρων προς αντιμετώπιση πιθανών κινδύνων, τότε ούτε καν η αποσύνδεση από το ΔΝΤ δεν επιτυγχάνεται με τους σχεδιασμούς των φωστήρων του Μεγάρου Μαξίμου.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση πολιτεύεται με αποκλει­στικό κριτήριο τον πανικό της, ο οποίος πηγάζει τόσο από τις καταδικαστικές γι’ αυτήν δημοσκο­πήσεις όσο και από τα σημάδια εσωτερικής κα­τάρρευσης. Η αγωνία της όμως να παραμείνει πάση θυσία στην εξουσία και η χρήση πολιτικά και οικονομικά ανορθόδοξων μεθόδων καταντά απο­σταθεροποιητική και δυνάμει επικίνδυνη.
Τίποτε απ’ όλα όσα εξαγγέλλει ή πράττει αυτή η κυβέρνηση δεν έχει πια θετικό αντίκρισμα. Ακό­μη και η εξαγγελία για «ελάχιστο εγγυημένο εισό­δημα» είναι ένα φθηνό επικοινωνιακό κόλπο στο όριο του εμπαιγμού. Ακόμη χειρότερα χθες αντι­σταθμίστηκε πλήρως από την τρομερή εκπρό­θεσμη ντροπολογία με την οποία βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν το «ανεκχώρητο» και «ακατάσχετο» του 40% της κρατικής επιχορή­γησης των κομμάτων!
Κοινώς, κόμματα τα οποία πήραν τεράστια δάνεια με εγγύηση αυτήν ακριβώς την επιχορήγηση απο­φάσισαν ότι οι τράπεζες δεν μπορούν να κατά­σχουν ένα μέρος της.
Κοινώς, με το «έτσι θέλω», αποσύρουν εγγύηση από τραπεζικό δανεισμό, κάτι που κανένας από τους εκατομμύρια δανειο­λήπτες σε αυτή τη χώρα (ιδιώτες και επιχειρήσεις) δεν έχει τη δυνατότητα να πράξει.
Καθώς έρχεται η ώρα να εγκαταλείψουν την εξου­σία, τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα επιχειρούν να κάνουν στους εαυτούς τους ένα τελευταίο «δωράκι» περιφρονώντας προκλητικά – τόσο επί της ουσίας όσο και συμβολικά – κάθε άλλον δα­νειολήπτη στην Ελλάδα.
Άξια η… επιχορήγησή τους.

[www.topontiki.gr]